احادیث و سخنان

ارزش جوانی در نگاه امام علی

اولیاء گرامی اسلام جوانی را یکی از نعمتهای پرارج الهی و از سرمایه های بزرگ سعادت در زندگی بشر شناخته اند و این موضوع را با عبارات مختلفی به مسلمانان خاطر نشان نموده اند.
رسول اکرم (ص ) می فرماید: در هیچ بنده ای قدم از قدم برنمی دارد تا به این پرسش ها پاسخ دهد: اول آنکه عمرش را در چه کاری سپرده است . و دوم اینکه جوانیش را چگونه و در چه راهی تمام کرده است . از این حدیث بخوبی استفاده می شود که اسلام تا چه پایه به جوانی و ارزش آن توجه مخصوص دارد. این سرمایه عظیم در پیشگاه الهی به اندازه ای مهم است که در روز حساب از صاحبش سوال می شود چگونه آنرا صرف کرده است .(۱۱۴)
مولی الموحدین امیرالمو منین علی علیه السلام می فرماید: دو چیز است که قدر و قیمتشان برای مردم شناخته شده نیست مگر برای کسانی که آن دو را از دست داده باشند: یکی جوانی و دیگری تندرستی و عافیت است .(۱۱۵)
در این حدیث شریف امیرمو منان نعمت جوانی را ردیف بزرگترین نعمتهای الهی ، یعنی صحت و سلامت ، آورده است و به اندازه ای آنرا مجهول القدر دانسته که می فرماید تنها در مواقع فقدان جوانی می توان به ارزش آن پی برد.
امام صادق علیه السلام فرموده است از مواعظ لقمان حکیم به فرزند خود این بود که فرزند من بدان فردا که در پیشگاه الهی برای حساب حاضر می شوی درباره چهار چیز از تو می پرسند: جوانیت را در چه راهی تمام کردی ؟ عمرت را در چه کاری سپری ساختی ؟ ثروتت را چگونه بدست آوردی ؟ و در چه راهی صرف کردی ؟(۱۱۶)
موضوع استفاده از نیروی جوانان لایق در کارهای مهم مملکت ، که امروزه توجه کشورهای پیشرفته را بخود جلب نموده است ، مورد قبول و امضاء تعالیم عالیه اسلامی است .
پیشوای عالیقدر اسلام در چهارده قرن قبل به این نکته مهم اجتماعی عنایت مخصوص داشت و در کشور کوچک و نوبنیاد خود از نسل جوان برای کارهای حساس مملکت استفاده می کرد. رسول اکرم (ص ) در موارد متعددی پاره ای از مشاغل مهم مملکت را به جوانان شایسته و لایق محول کرد و در کمال صراحت با قول و عمل از آنان حمایت فرمود ولی انجام چنین عملی در محیط سراسر جهل و تعصب آنروز به سادگی انجام نمی شد. زیرا سالخوردگان حاضر نبودند زیربار نسل جوان بروند و مطیع اوامر آنان باشند. به همین جهت موقعی که رسول اکرم (ص ) جوانی را انتخاب می فرمود و او عهده دار مقام بزرگی می کرد پیران سالخورده رنجیده خاطر می شدند و صریحا از آن حضرت گله می کردند. پیغمبر اکرم (ص ) برای تثبیت روش خود پافشاری می فرمود و در مقابل افکار ناروا و تعصبهای جاهلانه آنان مقاومت می کرد و سرانجام با سخنان حکیمانه و تذکرات مو کد خویش آنها را قانع می نمود، یا لااقل به سکوت وادارشان می کرد. به علاوه در منبر و محضر، جوانان شایسته را مورد پشتیبانی و حمایت صریح خود قرار می داد و بدین وسیله آنان را در مقامات عالی اداری مستقر می کرد. برای مزید اطلاع به سه مورد از عمل پیغمبر اکرم (ص ) اشاره می شود:
برگرفته از کتاب امام علی(ع) فرهنگ عمومی و همبستگی اجتماعی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *