احادیث و سخنان

پروا پیشگان آگاه به وظیفه در سخنان امام علی

«یعمل الاعمال الصالحه و هو علی وجل، یمسی و همه الشکر و یصبح و همه الذکر. یبیت حذرا و یصبح فرحا: حذرا لما حذر من الغفله و فرحا بما اصاب من الفضل و الرحمه. ان استصعبت علیه نفسه فیما تکره، لم یعطها سولها فیما تحب. قره عینه فیما لا یزول و زهادته فیما لا یبقی.»
[صفحه ۹۶]
کارهای شایسته انجام می دهد و در همان حال بیمناک است، روز را در حالتی به شب می رساند که همت بر شناخت نعمت بسته آن را به جا و شایسته مورد استفاده قرار می دهد و از شب در حالتی به بامداد درمی آید که همه ی آهنگش به یاد خدا بودن و از انجام وظیفه غفلت نکردن است. شبانگاه را با هشیاری و نگرانی به سر می رساند و بامداد را با شادمانی در آغوش می فشارد: هشیار و نگران برای هشداری که از بیهشی و خواب غفلت بدو داده شده است و شادمان بوسیله ی توفیقی که در جهت انجام وظیفه و توجه به خدا کسب کرده فضل و رحمت خدا را به دست آورده است. اگر نفس او انجام وظایفی را که خوش ندارد دشوار بیند، به درخواست کارهای دوست داشتنیش پاسخ نمی دهد. روشنی بخش چشمانش به دست آوردن بهره های پایدار بازپسین است و بر کناری و دوریش از بهره های ناپایدار این زمین.
[صفحه ۹۷]
برگرفته از کتاب آموزش نهج البلاغه نوشته آقای محمد مهدی جعفری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *