اصحاب و شاگردان

اصحاب امام علی – حبابه و نقل حدیثی در امامت معصومین

حبابه می گوید: نزد حضرت علی علیه السلام رفته و عرض کردم: خدا شما را رحمت کند، دلیل امامت چیست؟
حضرت به من فرمود: آن سنگریزه ها را بیاور، و با دست اشاره به سنگ خاصی کرد. من آن سنگ را خدمتش بردم، حضرت با انگشترش (خاتمش) آن سنگ سخت را مُهر کرد و به من فرمود:
یا حبابه، إذا ادَّعَی مُدَّعِ الإمامه، فَقَدَّرَ ان یَطبعَ کما رایتَ فاعلمی انّه إمامٌ مفترضُ الطاعه، و الإمام لا یَعزبُ عنه شی ءٌ یُریده؛
ای حبابه، هر گاه کسی مدعی امامت شد و توانست روی این سنگ را با انگشترش مهر کند، چنان که من کردم پس بدان که اطاعت او واجب است و چیزی که بخواهد از او پوشیده نیست.
حبابه می گوید: من آن سنگریزه را با خود برداشتم و پس از شهادت امیرالمومنین علیه السلام خدمت امام حسن مجتبی علیه السلام رسیدم که در مقام پدر بزرگوارش قرار گرفته و امامت و رهبری امت اسلامی به عهده اش بود، مردم از او پرسش می کردند و حضرت جواب می داد، همین که مرا دید فرمود: ای حبابه، گفتم: بله، ای مولایم. فرمود: آنچه را با خود داری بیاور. (اشاره به همان سنگریزه). من فوراً سنگریزه را به حضرت دادم و امام مجتبی علیه السلام بر آن مهر کرد، همان گونه که امیرالمومنین علیه السلام مهر کرده بود. بعد از شهادت امام حسن علیه السلام به محضر امام حسین علیه السلام در مسجد مدینه رسیدم به من مرحبا گفت و فرمود: آیا دلیل امامت را می خواهی؟ عرض کردم: آری آقای من. فرمود: آنچه را با خود داری بیاور. من سنگریزه را به حضرت دادم بر آن مهر زد.
پس از شهادت آن حضرت، خدمت امام سجاد علیه السلام و پس از شهادت آن امام علیه السلام به محضر امام باقر علیه السلام و بعد از آن به حضور امام صادق علیه السلام و پس از آن به حضور امام موسی بن جعفر علیه السلام شرفیاب شدم و هر کدام بر آن سنگریزه ها مهر زدند، و پس از آن خدمت امام هشتم علی بن موسی الرضا علیه السلام رسیدم و آن حضرت نیز بر آن مهر زد.
مرحوم کلینی در ادامه از از محمد بن هشام نقل می کند که: حبابه نُه ماه پس از دیدار با امام رضا علیه السلام از دنیا رفت.(۱).

اصول کافی، ج ۱، کتاب الحجه، ص ۳۴۶؛ تراجم اعلام النساء، ج ۲، ص ۶ و ۸٫
برگرفته از کتاب اصحاب امام علی علیه السلام نوشته: اصغر ناظم زاده قمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *