اصحاب و شاگردان

اصحاب امام علی – نامه ام سلمه و سفارش فرزند به همراهی با علی

«ام سلمه» مادر عمر پس از آگاهی از تصمیم ناکثین علیه امیر مومنان طی نامه ای به امام علیه السلام چنین نوشت:
اما بعد، طلحه و زبیر و پیروان آنها که پیروان گمراهی هستند، می خواهند عایشه را به بصره ببرند و عبداللَّه بن عامر بن کُریز (استاندار سابق بصره) آنها را همراهی می کند و می گویند: عثمان مظلوم کشته شده است و ما به عنوان خون خواهی او قیام می کنیم، اما خداوند با نیرو و یاری خود آنان را مکافات خواهد نمود. اگر خداوند ما زنان را از خروج از منزل نهی نکرده و به خانه نشینی امر نفرموده بود، تو را رها نمی کردم و بیرون می آمدم و از یاری تو باز نمی ایستادم، اینک پسرم عُمر بن ابی سلمه را که همچون خودم و جان من می باشد، به سوی تو فرستادم تا در رکابت بجنگد. ای امیر مومنان، او را سفارش به خیر فرمای.
وقتی عمر بن ابی سلمه به حضور امام علیه السلام رسید، حضرت او را گرامی داشت و او هم در خدمت حضرت بود و در همه جنگ های آن بزرگوار شرکت داشت. بعد از پایان جنگ نهروان، امیرمومنان علیه السلام وی را به امارت بحرین منصوب نمود.(۱) اما پس از مدتی او را از سمت خود عزل نمود و به همراهی خود در جنگ با شامیان فراخواند تا حضرت را یاری نماید.(۲).

شرح ابن ابی الحدید، ج ۶، ص ۲۱۹؛ ر. ک: تاریخ طبری، ج ۴، ص ۴۵۱٫
ر. ک: نهج البلاغه، نامه ۴۴٫
برگرفته از کتاب اصحاب امام علی علیه السلام نوشته: اصغر ناظم زاده قمی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *