دیدگاه های دیگران

اعتراف حسن بصری به علم امام علی

مردی از حسن بصری درباره علی علیه السلام پرسید.
پس او گفت:
«سوگند به او، علی علیه السلام تیری اصابت کننده از تیرهای خداوند علیه دشمنان خدا بود، او ربّانی این امّت بود.
این فضیلت اوست و این سابقه اوست و این خویشاوندی او با رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم است.
او از امر خدا غافل نبود و جای ملامت در دین خدا نداشت و سارق مال اللَّه نبود.
پروردگار قرآن را عزیمت اعمالش قرار داده بود و او هم از آن به گلستان هایی دل انگیز دست یافت.
این است علی بن ابیطالب علیه السلام ای فرزند»
معاویه آنچه را که از او سئوال می شد، می نوشت تا آن را از علی بن ابیطالب بپرسد.
چون خبر شهادت علی علیه السلام به او رسید، گفت:
فقه و علم با مرگ پسر ابی طالب از میان رفت.
«عتبه» برادر معاویه به او گفت:
مبادا اهل شام این سخن را از تو بشنوند.
معاویه پاسخ داد:
این را از خود نادیده گیر.
چه نیکو گفته اند که:
اَلْفَضْلُ ما شَهِدَتْ بِهِ الاءَْعْداءُ
(فضیلت آن است که دشمن به آن گواهی دهد)
برگزیده از کتاب امام علی(ع)و علم و هنر نوشته آقای محمد دشتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *