حوادث، وقایع، هجرت

مسیر حرکت امام علی(ع)به سوی معاویه

امیر المؤمنین (ع) به آماده کردن لشکری پرداخت تا معاویه را که نافرمانی خود وخونخواهی عثمان از امام را اعلان کرده بود،به جای خود بنشاند.و لیکن-موقعی که خبر رفتن رهبران سه گانه و پیروانشان را به جانب عراق به او دادند،تصمیم گرفت موضوع فرو نشاندن معاویه را به تاخیر بیندازد،او پیش از هر چیز لازم دید به حل مشکل این مخالفان بپردازد،زیرا عراق در بین سرزمینهای اسلامی در درجه اول اهمیت قرار داشت،اگر رهبران سه گانه-در موقعیت چیرگی معاویه بر سراسر شام-بر آن سرزمین دست می یافتند،هر آینه امام (ع) بیشترین نیروهای روحی،مادی و نظامی را در جهان اسلام از دست داده بود.
فاصله سالیان چیزی از اراده قوی و دلاوری و توان امام در برابر مشکلات فوق العاده ای که یکی پس از دیگری به سراغ او می آمد نکاسته بود.براستی که در ایام پیامبر (ص) ،او بازوی راست و برطرف کننده گرفتاریها و فرو نشاننده فتنه دشمنان وی بود.هم اکنون امام،پس از بیست و پنج سال خانه نشینی،با تمام توان و نیروهایی که مردم در او سراغ داشتند باز می گشت تا به مقابله مشکلات،این بار در پهنه ای گسترده تر،بپردازد،زیرا او با نیروهایی روبرو می شد که دهها برابر قوایی بود که در زمان پیامبر (ص) با آنها مواجه شده بود.
برگرفته از کتاب امیر المومنین اسوه وحدت نوشته آقای محمد واعظ زاده خراسانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *