سیره عملی و رفتاری

امام علی و عفو و بخشش دشمن

روزی ابوهریره (آن منافق دنیاپرست که جعل حدیث می کرد تا رضایت خلفاء و معاویه را جلب کند)، خدمت حضرت امیرالمو منین علی علیه السلام رسید، و با الفاظی اهانت آمیز به امام علی علیه السلام جسارت کرد،
امّا حضرت امیرالمو منین علی علیه السلام سکوت کرد و پاسخی نداد.
امّا روزِ دیگر دوباره خدمت امام علی علیه السلام رسید و تقاضای کمک کرد.
حضرت امیرالمو منین علی علیه السلام نیازهای او را داد.
یکی از یاران امام علی علیه السلام اعتراض کرد، و گفت :
یا امیرالمو منین علیه السلام این مرد منافق است و دیروز به شما اهانت کرد، چرا به او اموالی می بخشی ؟
حضرت امیرالمو منین علیه السلام فرمود:
اِنّی لاسَتَحیی اءن یَغلِبَ جَهلُهُ عِلمی ، وَ ذَنبُهُ عَفوی ، وَ مَساءلَتُهُ جُودی
(من از خدا شرم می کنم که نادانی او بر علم عفو من ، و درخواست او بر کرم من غلبه کند.)(۹۹)
( امام علی علیه السلام و مسائل سیاسی )
برگرفته از الگوهای رفتاری امام علی(ع)نوشته آقای محمد دشتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *