سیره عملی و رفتاری

امام علی و گرسنه را برخود مقدم داشتن

در دوران شدّت جنگ و گرفتاری مسلمین ، فقیر گرسنه ای به مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد واز گرسنگی شکایت کرد،
کسی نتوانست اورا سیر کند،
پیامبر صلی الله علیه و آله به همسران خود فرمود :
آیا غذائی دارید که این گرسنه را سیر کنیم ؟
جواب منفی بود.
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود :
مَن لِهذَا الرَّجُلِ اللَّیلَهَ
(چه کسی این مرد گرسنه را امشب سیر می کند؟) علی علیه السلام آن گرسنه را به خانه برد.
از حضرت زهراسلام الله علیها پرسید:
آیا غذایی در منزل موجود است ؟
حضرت زهراسلام الله علیها پاسخ داد :
به مقدار شام خودمان و بچّه ها موجود است ، امّا ما ایثار می کنیم ، و این گرسنه را بر خود مقدّم می داریم .
حضرت علی علیه السلام فرمود :
نُومیِ الصَّبِیَّهَ وَ اطفَی ءِ السِّراجَ
(بچه ها راخواب نموده و چراغ را خاموش کن )
امام غذای اندک خود را جلوی آن مرد گذاشت و چون تاریک بود، بگونه ای وانمود کرد که خودش هم مشغول غذا خوردن است تا مهمان با خیال آسوده غذا خورده و سیر شود.
صبح که برای نماز به مسجد تشریف بردند، رسول خدا صلی الله علیه و آله در حالی که چشمان مبارکش پر از اشک بود فرمود:
یا اباالحسن ! دیشب خداوند از ایثارگری تو در شگفت ماند و این آیه را جبرئیل نازل فرمود :
ویُو ثِرُونَ عَلَی اءَنفُسِهِم وَ لَو کان بِهِم خَصاصَه ( ۱۷۹)
(مو منان آنانند که گرسنگان را برخود مقدم می دارند اگرچه خود رمقی نداشته باشند.)( ۱۸۰)
برگرفته از الگوهای رفتاری امام علی(ع)نوشته آقای محمد دشتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *