نهج البلاغه

امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۴۷ – ترجمه اردبیلی

از وصیههای حضرت علی امیر مؤمنان علیه السلام برای پسرانش حضرت امام حسن وامام حسین علیهما السلام
وصیّت میکنم بشما بترسگاری از خدا و طلب نکنید دنیا را و اگر چه طلب کند دنیا شما را و اندوهناک میشوید بر بر چیزی از آن
که کناره کرده باشد از شما و بگوئید بگفتار حق و کار کنید برای آخرت و باشید مر ستم رسیده را یاری دهنده و مر ستمکار را
صفحه ۲۱۲ از ۳۰۲
خصمی کننده وصیّت میکنم شما را و همه فرزندان خود را و اهل خود را و هر که را برسد باو نوشته من بترسگاری از خدا و بهم
پیوستن و متفق شدن شما در کار خود و بصلاح اندیشیدن شما در میان خود پس من شنیدم از جدّ شما که میفرمود بصلاح
اندیشیدن میان مردمان و قطع نزاع کردن بهتر از همه نماز و روزه بترسید از خدا در یتیمان پس مدهید دهنهای ایشان را یعنی طعام
هر وقت که خواهند و باید ضایع نشوند یتیمان نزد شما و بترسید از خدا در همسایگان خود پس بدرستی که احسان در حق آنها
وصیّت پیغمبر شماست
نسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۳۰۷
همیشه وصیت میفرمود بایشان که گمان بردیم که زود باشد که خدا میراث دهد ایشان را و بترسید از خدا در شان قرآن باید که
پیشی نگیرد شما را بعمل کردن بقران غیر شما و بترسید از خدا در شان نماز پس بدرستی که آن ستون دین شماست و بترسید از
خدا درشان خانه پروردگار شما خالی مگذارید خانه را از مناسک ما دام که هستید در دنیا پس بدرستی که اگر متروک باعطاف
شود آن خانه مراقبت کرده نشوید و بترسید از خدا در باب کارزار کردن با مالهای خود و بنفسهای خود و زبانهای خود در راه خدا
و بر شما باد بهم پیوستن و با یکدیگر عطا کردن و بترسید از پشت گردانیدن بر یکدیگر و از هم بریدن و ترک مکنید فرمودن
بنیکوئی و منع کردن از نابایست پس والی کرده شود بر شما بدان شما پس دعا کنید پس اجابت کرده نشود مر شما را پس فرمود
که ای فرزندان عبد المطلب باید که بیابم شما را که شروع کنید در خونهای مسلمانان شروع کردنی گویند که کشته شد امیر
مؤمنان کشته شد امیر المؤمنین یعنی بجهۀ کشته شدن من متعرّض قتل مسلمانان مشوید بدانید ای مردمان باید کشته نشود بسبب من
مگر کشنده من بنگرید هر گاه بمیرم ازین ضربت ابن ملجم پس بزنید او را یک ضربت بیک ضربت و باید که عقوبت نکنند بآن
مرد ببریدن اعضای او از گوش و غیره پس شنیدم از جد شما رسول خدا که میفرمود حذر کنید از مثله کردن و اعضا بریدن و اگر
چه باشد بسگ گزنده بسیار آزار
برگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *