نهج البلاغه

خطبه ۳۶ نهج البلاغه – در ترساندن اهل نهروان

و من خطبۀ له ع فِی تِخْویف اءَهل النَهروان
فَاءَنَا نَذِیرٌ لَکُمْ اءَنْ تُصْ بِحُوا صَ رْعَی بِاءَثْناءِ هَذَا النَّهَرِ ، وَ بِاءَهْضامِ هذَا الْغَائِطِ ، عَلَی غَیْرِ بَیِّنَۀٍ مِنْ رَبِّکُمْ ، وَ لَا سُلْطَانٍ مُبِینٍ مَعَکُمْ ، قَدْ
طَوَّحَتْ بِکُمُ الدَّارُ ، وَ احْتَبَلَکُمُ الْمِقْدَارُ ، وَ قَدْ کُنْتُ نَهَیْتُکُمْ عَنْ هَذِهِ الْحُکُومَۀِ ، فَاءَبَیْتُمْ عَلَیَّ إِبَاءَ الْمُخالِفِنَ الْمُنَابِذِینَ ، حَتَّی صَ رَفْتُ
رَاءْیِی إ لی هَواکُمْ وَ اءَنْتُمْ مَعَاشِرُ اءَخِفَّاءُ الْهَامِ ، سُفَهاءُ الْاءَحْلَامِ ، وَ لَمْ آتِ لا اءَبا لَکُمْ بُجْرا ، وَ لا اءَرَدْتُ بِکُمْ ضُرّا .
( ترجمه : خطبه ای از آن حضرت علیه السلام در بیم دادن نهروانیان ( ۱۹
من شما را می ترسانم ، از آنگاه که کشته در کنار این رود ، یا در پست و بلند این بیابان به خاک افتاده باشید ، بدون آنکه ، نزد
پروردگار خود حجتی یا دلیلی روشن داشته باشید . این دنیای ناپایدار به ورطه هلاکتان افکند و قضای الهی شما را به دام خود
کشید . بسا شما را از (حکمیت ) منع کردم و شما سر بر تافتید و مخالفت ورزیدید ، چون کسانی که عهد و بیعت شکسته باشند . تا
بناچار راءی خود با خواست شما هماهنگ کردم . براستی ، مردمی سبک مغز و سفیه و نابردبار هستید – ای بی ریشه ها – من
هیچگاه برایتان موجب شرّی نبوده ام و نخواسته ام به شما زیانی برسانم .
برگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه: حسین انصاریان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *