نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۷

[صفحه ۴۲۷]
(بالاترین نوع پارسایی، پنهان داشتن آن است). پارسایی دو گونه است: پارسایی آشکارا و پارسایی پنهان که همین است پارسایی واقعی و سودمند، پیامبر (ص) فرموده است: براستی که خداوند نه به چهرههای ظاهر شما مینگرد و نه به رفتار شما، بلکه به دلهای شما مینگرد و از همین جهت است که این بالاترین نوع پارسایی است. و مقصود امام (ع) هم پارسایی پنهان است. به این ترتیب صفت را به موصوف اضافه کرده و آن را مقدم داشته است چون پنهان داشتن، مهمتر از خود پارسایی است، و از طرفی پارسایی ظاهری شاید از ریا و سمعه غیر قابل انفکاک باشد بنابراین کم ارزش است.
برگرفته از کتاب شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی ترجمه: محمد صادق عارف

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *