نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۴۶

[صفحه ۷۰۴]
در حضور امام (ع) مردی به مرد دیگری که خداوند به او پسری داده بود به عنوان تبریک گفت: فرزند رزمنده گوارایت باد! امام (ع) فرمود: (چنین مگو، بلکه بگو: خداوند بخشنده را سپاسگزار باش. فرزندی را که به تو مرحمت کرده، تو را مبارک باد، این فرزند به کمال توانایی برسد و از نیکوکاری او بهرهمند گردی). این سخن ارشادی از طرف آن بزرگوار، برای تبریک گویی به وجود فرزند است، و در آن چهار فایده است: ۱ – یادآوری پدر به سپاسگزاری خدا و توجه به او. ۲ – درخواست نزول برکت از جانب خدا، از طریق درخواست و دعا دربارهی مرحمتی که به او شده است. ۳ – دعاء برای بقای فرزندی که خداوند داده و برای رسیدن به رشد، یعنی کمال توانایی برای استفاده وی. ۴ – دعا برای بهرهمندی و سود بردن از او، یعنی خداوند به او نیکی و فایده را روزی کند.
برگرفته از کتاب شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی ترجمه: محمد صادق عارف

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *