نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۸۵

[صفحه ۴۸۱]
ابوجعفر، امام محمد بن باقر (ع) نقل کرده است که علی (ع) فرمود: (دو امان از عذاب خدا روی زمین وجود دارد، یکی از آنها از دست رفته است ولی دیگری در دسترس شماست، پس به آن چنگ بزنید: اما امانی که از دست رفته وجود پیامبر خدا (ص) است و اما امانی که باقی مانده استغفار و طلب آمرزش است، خداوند به پیامبر (ص) فرمود: و ما کان الله لیعذبهم و انت فیهم و ما کان الله لیعذبهم و انت فیهم و ما کان الله معذبهم و هم یستغفرون. سیدرضی میگوید: این سخن از سخنان نیکو و از ظریف ترین نکته یابیهاست. این که وجود پیامبر (ص در بین امت و برگرداندن آنان به سوی خداوند برای برخورداری از آمرزش او و همچنین آمرزشطلبی بااخلاص، دو مقدمه برای نزول رحمت خدا و برطرف کردن عذاب پروردگار است، از مطالبی است که دلیل عقلی گواه آن است و امام (ع) آن را با گواه راستین قرآنی همانطوری که بیان فرمود مورد تاکید قرار داده است.
برگرفته از کتاب شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی ترجمه: محمد صادق عارف

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *