نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۲۹۱

[صفحه ۱۵۳]
اقول و زاد ابن ابی‌الحدید (و اسال الله العافیه) فی (الفقیه) عن الصادق! (ع) ایاکم و الکسل فان ربکم رحیم یشکر القلیل ان الرجل یصلی الرکعتین یرید بهما وجه الله تعالی فیدخله الله الجنه و انه لیصوم یوما تطوعا یرید به وجه الله تعالی فیدخله الله به الجنه. (الفصل الثانی و الاربعون- فی ما بینه (ع) من العبادات و … ) و عن النبی (ص) ما من صلاه یحضر و قتها الا نادی ملک بین یدی الناس قوموا الی نیرانکم التی او قدتموها علی ظهورکم فاطفتوها بصلاتکم. و فی (الکافی) عن الصادق (ع) فی قوله تعالی: ( … ان الحسنات یذهبن السیئات … ) ای صلاه المومن باللیل تذهب بما عمل من ذنب فی النهار- و عنه (ع) من صلی رکعتین یعلم مایقول فیهما انصرف و لیس بینه و بین الله ذنب. و فی (ثواب الاعمال) عن الصادق (ع) یوتی یوم القیامه بشیخ فیدفع الیه کتابه ظاهره مما یلی الناس لا یری الا مساوی فیطول ذلک علیه فیقول یارب: اتامر بی الی النار؟ فیقول جل جلاله: یا شیخ انا استحیی ان اعذبک و قد کنت تصلی لی فی دار الدنیا اذهبوا بعبدی الی الجنه.
برگرفته از کتاب بهج الصباغه فی شرح نهج البلاغه نوشته محمد تقی شوشتری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *