نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳۹۹

[صفحه ۲۰۹]
و قال علیه‌السلام: اقول: هکذا فی الطبعه (المصریه)، ولکن فی ابن میثم و الخطیه الا لیستنقذه به یوما ما و مثله (ابن ابی‌الحدید) لکنه قال: و رویت استنقذه به یوما ما. (الفصل الرابع و الخمسون- فی العقل) و کیف کان فمصداق ما قاله علیه‌السلام امراه فاجره استودعها الله تعالی عقلا استنقذها به من هلکه عملها، ففی (روضه الکافی) عن الصادق علیه‌السلام: کان عابد فی بنی‌اسرائیل لم یقارف شیئا من امر الدنیا، فنخر ابلیس نخره، فاجتمع الیه جنوده، فقال: من لی بفلان، فقال بعضهم انا، فقال من این تاتیه؟ قال: من ناحیه النساء، قال: لست له. فقال له آخر: فانا، فقال فمن این تاتیه، قال من ناحیه الشراب و اللذات. قال: لست له، لیس هذا بهذا. قال آخر: فانا له، قال: من این تاتیه؟ قال من ناحیه البر قال: انت صاحبه. فانطلق الی موضع الرجل فاقام یصلی، و کان الرجل ینام و یصلی و الشیظان یصلی و لا ینام، و الرجل یستریح و الشیطان لایستریح، فتحول الیه الرجل و قد تقاصرت الیه نفسه فقال: یا عبدالله! بای شی‌ء قویت علی ما رایت من الصلاه، فلم یجبه ثم اعاد علیه فلم یجبه ثم اعاد فقال: یا عبدالله! انی اذنبت ذنبا و انا تائب منه، فاذا ذکرت الذنب قویت ع
لی الصلاه. قال بصرنی ذنبک حتی اعمل و اتوب، فاذا فعلته قویت علی الصلاه. قال: ادخل المدینه فسل عن فلانه البغیه فاعطها در همین و نل منها. قال: و من این لی درهمان ما ادری ما الدرهمان؟ فتناول الشیطان من تحت قدمیه در همین فناوله. فقام فدخل المدینه بجلابیبه یسال عن منزل فلانه البغیه، فارشدوه و ظنوا انه جاء یعظها، فجاء الیها و رمی بالدرهمین الیها و قال قومی فقامت و دخل منزلها و قالت ادخل … فقالت: انک جئتنی فی هیئه لیس یوتی مثلی فی مثلها، فاخبرنی بخبرک، فاخبرها فقالت: یا عبدالله! ان ترک الذنب اهون من طلب التوبه و لیس کل من طلب التوبه وجدها، و انما ینبغی ان یکون هذا شیطانا مثل لک، فانصرف فانک لاتری شیئا. فانصرف و ماتت المراه من لیلتها، فاصبحت فاذا علی بابها مکتوب: احضروا فلانه فانها من اهل الجنه (الفصل الرابع و الخمسون- فی العقل) فارتاب الناس فمکثوا ثلاثا ارتیابا فی امرها، فاوحی الله تعالی الی نبی من الانبیاء لااعلمه الا موسی ان ائت فلانه فصل علیها و امر الناس ان یصلوا علیها فانی غفرت لها و اوجبت لها الجنه بتثبیطها عبدی فلانا عن معصیتی. و فی (کامل الجزری): استوزر عبد المومن صاحب المغرب فی سنه (۵۴۵) اباجعفر بن ابی‌ا
حمد الاندلسی- و کان ماسورا عنده- فوصف له بالعقل و جوده الکتابه، فاخرجه من الحبس و استوزره و هو اول وزیر کان للموحدین.
برگرفته از کتاب بهج الصباغه فی شرح نهج البلاغه نوشته محمد تقی شوشتری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *