نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۱

[صفحه ۲۲۹]
الراکب اعجاز الابل هو الردیف ای الراکب خلف الراکب، و السری: سیر اللیل، و المراد به هنا طول الامد. و لا خلاف بین احد فی ان الامام کان یری انه احق بالخلافه من جمیع الصحابه دون استثناء، و انه احتج لحقه هذا بالحسنی، و اقواله فی النهج و غیر النهج صریحه فی ذلک. و قال هنا: ان اعطی هذا الحق عن رضا و طیب نفس فذاک، و ان زاحمه علیه مزاحم صبر و لا یثیر حربا حتی و لو جاء ردیفا، بل و رابعا، و طال الامد سنوات و سنوات.. لا لشیء الا حرصا علی مصلحه الاسلام و المسلمین، و خوفا من الفتنه و انشقاق الکلمه. و هذا ما حدث بالفعل. و قیل: یجوز ان یکون مراد الامام انه اذا لم یحصل علی حقه فی الخلافه رکب الصعاب من اجله. و هذا المعنی قرب من دلاله اللفظ، و بعید عن الواقع، لان الامام ما زاد شیئا عن النقاش و الجدال بالتی هی احسن، اما تفسیر الشریف الرضی بالذل فابعد من بعید، لان الله و رسولله یابی الذله لاهل البیت.
برگرفته از کتاب شرح نهج البلاغه – فی ظلال نهج البلاغه – محمد جواد مغنیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *