نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۷۹

[صفحه ۳۸۹]
تکلم ائمتنا الاطهار و علماونا الکبار فی القضاء و القدر، و اطالوا و دفعوا کل ما قیل او یمکن ان یقال حولهما من شبهات، اما نهی الامام هنا فهو موجه لخصوص اهل الجهل حتی و لو کان السائل من اعلم العلماء، فان المقصود غیره و الا فالعالم بحق هو الذی یکشف الظلمات، و یخوض البحار، و یعلم القضاء و القدر و غیرهما من الاسرار. و تقدم فی الحکمه ۷۶ سوال الشامی عن القدر و جواب الامام بما اقنعه و اقنع السامعین، و کلام الامام ینسجم بعضه مع بعض تماما کما ینسجم مع افعاله.
برگرفته از کتاب شرح نهج البلاغه – فی ظلال نهج البلاغه – محمد جواد مغنیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *