نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۳۷۳

[صفحه ۴۴۲]
لک ان تقول ما شئت قبل ان تتکلم، فاذا تکلمت فعلیک ان تنسجم مع اقوالک و الا ناقضت نفسک، و اقمت الحجه منها علیک (فاخزن لسانک) الا عما یجلب خیرا او یدفع شرا (کما تحزن ذهبک و ورقک) بکسر الراء ای نقودک، و المعنی: لا فرق بین الکلام و النقود، کل منهما یجب ان یملا فراغا و یسد حاجه (فرب کلمه سلبت نعمه و جلبت نقمه) و هی کلمه الجهل و الحمق و الغضب و العجله، یطلقها المتسرع بلا تقدیر و رویه الی این تنتهی، و ماذا تهدم و تدمر. و تقدم الکلام عن ذلک مرات. انظر شرح الخطبه ۹۴ فقره (السکوت).
برگرفته از کتاب شرح نهج البلاغه – فی ظلال نهج البلاغه – محمد جواد مغنیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *