نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۴۹

[صفحه ۳۳]
اللغه: المشغله: ما یشغل. و لهجا: ولعا. و نقض: هدم و حل. و ابرم: احکم. المعنی: من کانت الدنیا کل همه و اهتمامه اعمته عن غیرها، و اصیب بداء الطمع و الولع بها، و کلما اصاب منها شیئا ازداد لهفه علی الغائب.. و فی ذلک یقول الامام: منهومان لا یشبعان طالب علم، و طالب مال. و الدلیل اصحاب الملایین فی هذا العصر. انهم یحاولون جاهدین ان یوجهوا کل شیء الی زیاده الارباح، و کل ما فی الدنیا الی شرکه مساهمه، و لو عم الخراب و الدمار شرق الارض و غربها، و لم تتسع الارض لا طماعهم فصعدوا الی القمر بحث عن المال و تحقیق الامال. و النتیجه (فراق ما جمع- الطام- و نقض ما ابرم) بالموت او الافات، کما قال الامام: لکل امریء فی ماله شریکان: الوارث و الحوادث. و قال: من طلب الدنیا طلبه الموت، و من طالب الاخره طلبته الدنیا حتی یستوفی رزقه منها (و لو اعتبرت بما مضی) من عمرک و ایام حیاتک، و انک الان لا تحس بشیء مما کنت فیه (حفظت ما بقی) من ایامک القلیله و تبت الی الله، و احسنت و اصلحت.
برگرفته از کتاب شرح نهج البلاغه – فی ظلال نهج البلاغه – محمد جواد مغنیه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *