نهج البلاغه

شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۶۹

راه دوستی‌ها
احصد الشر من صدر غیرک بقلعه من صدرک
(دل خود را از کینه و بدبینی نسبت به دیگران مبرا دار تا بتوانی از دل دیگران، کینه و بدبینی نسبت به خود را بزدائی)
صائب تبریزی:
با دشمنان دوست نما در میان منه
صایب اگر ز اهل دلی حال خویش را
ساده‌لوحان غافلند از آفت بیجای هم
می‌نهند از دوستی زنجیرها بر پای هم
صاف اگر باشد هوای بی‌غبار دوستی
حال دل را می‌توان دریافت از سیمای هم
در نظرها چون سفال و سنگ گردیدند خوار
سخت جانان از شکست قیمت کالای هم
از نمک تجدید زخم کهنه هم نو می‌کند
این نفاق آلودگان کردند اگر جویای هم [۳۸۷۲].
برگرفته از کتاب شرح و تفسیر نهج البلاغه ترجمه محمد دشتی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *