آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۷۸ – پاسخ به ذعلب یمانی
[صفحه ۶۸۲]از سخنان آن حضرت علیه السلام است: تعنوا: فروتنی میکند، تجب القلوب: دلها لرزان میشود، (ذعلب یمانی از آن بزرگوار پرسید: ای امیرمومنان آیا پروردگارت را دیدهای؟ امام (ع) […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۱۰۱ – سخن در مورد حوادث آینده
خطبه ۱۰۱(۱) و من خطبه له(علیه السلام)و هی إحدى الخطب المشتمله على الملاحماز خطبه هاى آن حضرت است که در آن از حوادث آینده پرده بر مى دارد. ۱٫ سند […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۱۸۶
[صفحه ۳۳۷]المعنی واضح لا یحتاج الی تفسیر، و لکن قد یظن ان هذا یوید قول من قال بان الانسان لا یتحرک الا بدافع اقتصادی و سبب مادی.. و لیس من […] -
0
نامه ۳۹ نهج البلاغه – به عمرو بن عاص
و من کتاب له ع إ لی عَمْرِ و بْنِ اءلْعاصِفَإِنَّکَ قَدْ جَعَلْتَ دِینَکَ تَبْعا لِدُنْیَا امْرِئٍ ظَاهِرٍ غَیُّهُ ، مَهْتُوکٍ سِتْرُهُ ، یَشِینُ الْکَرِیمَ بِمَجْلِسِهِ وَ یُسَفِّهُ الْحَلِیمَ بِخِلْطَتِهِ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۸۷
[صفحه ۳۹۵]صدیق الصدیق لیس صدیقا علی سبیل الحتم و الجزم، و لا عدو العدو من الاصدقاء.. و هذا ثابت و واضح بالعیان، یدرکه کل انسان من نفسه، و من اصدقائه […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۷۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۷۲ وَ قَالَ ع لَوْ قَدِ اِسْتَوَتْ قَدَمَایَ مِنْ هَذِهِ اَلْمَدَاحِضِ لَغَیَّرْتُ أَشْیَاءَ حکمت ۲۷۲ ضرورت استقامت در برداشتن کجىها (سیاسى) و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۷۱
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۷۱ وَ قَالَ ع لاَ شَرَفَ أَعْلَى مِنَ اَلْإِسْلاَمِ وَ لاَ عِزَّ أَعَزُّ مِنَ اَلتَّقْوَى وَ لاَ مَعْقِلَ أَحْسَنُ مِنَ اَلْوَرَعِ وَ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۱۴۷ – در هدف از بعثت
فلسفه بعثت پیامبرفبعث الله محمدا صلی الله علیه و آله بالحق لیخرج عباده من عباده الاوثان الی عبادته(خدای متعال، محمد «صلی الله علیه و آله و سلم» را به راستی […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۴۴ – ترجمه اردبیلی
از بنده خدا علی امیر مؤمنان علیه السلام بسوی زیاد پسر زیاددر حالتی که رسید باو که معاویه نوشته بود باو میخواست فریب دادن او را بدعوی فرزندی کردن او […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۹۹ – ترجمه اردبیلی
چشم بپوش بر خار یعنی تحمل رنج و الم دنیا شود و اگر نه خوشنود نخواهی بود هرگزبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی