آرشیو نهج البلاغه

[صفحه ۲۰۶]اللغه: حت الورق عن الشجر: اسقطه، وحت الشیء عن الثوب: حکه و ازاله. و الربق: حبل فیه عری. و الحمه- بفتح الحاء و تشدید المیم- عین معدنیه یستشفی بها. […]

ادامه ...

[صفحه ۶۷۱](مردمان فرزندان دنیایند، و انسان را به محبت مادر نمیشود ملامت کرد). این گفتار سرزنش مردم در مورد دلبستگی به دنیاست، کلمهی (ابناء) استعاره برای مردم آورده شده است، […]

ادامه ...

[صفحه ۳۷۸]لیس هذا نهیا عن العمل من اجل المستقبل، کیف؟ و هو القائل: (اعمل لدنیاک کانک تعیش ابدا) و لو لا العمل المتواصل لاستحالت الحیاه، و انما اراد الامام ان […]

ادامه ...

[صفحه ۴۲۵]اللغه: ذرا: خلق. حسیرا: متعبا یضعف عن الرویه. مبهورا: مغلوبا. والها: بلا شعور. حائرا: حیران فی امره. الاعراب: حمدا نصب علی انه مفعول مطلق للحمد المتقدم، و کیف حال، […]

ادامه ...

[صفحه ۴۵۶](شایستهترین فرد به گذشت و بخشش، تواناترین مردم به مجازات و کیفر دادن است). چون فضیلت بخشش در عرف مردم شامل کسی است که قادر بر مجازات است، اما […]

ادامه ...

[صفحه ۵۶۲](الفصل الرابع و الثلاثون- فی ما یتعلق بالغارات) اقول: الاصل فیه و فی سابقه واحد، لکنه لما اختلفت الروایه فی نقل کلامه (ع) اختلفا. قال المصنف فی اول الکتاب: […]

ادامه ...

[صفحه ۳۸۷](الفصل الخامس و الاربعون- فی آداب المعاشره) و الصواب: (ما) کما فی غیرها- لا یعلمون. اقول: کان المغیره بن الاسود المعروف بالاقیشر یغضب اذا قیل له اقیشر. فمر یوما […]

ادامه ...