آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۲۶
[صفحه ۷۶۴](او را آزمایش کن تا دشمنش بداری). سیدرضی میگوید: بعضی از مردم این سخن را از پیامبر (ص) نقل کردهاند، اما آنچه تایید میکند که این سخن از امیرالمومنین […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۴۸
[صفحه ۶۰۴](الفصل السابع و الثلاثون- فی ذم الدنیا و فنائها) فی (الصحاح): اللماطه- بالضم- ما یبقی فی الفم من الطعام و منه قول الشاعر یصف الدنیا (لماظه ایام کاحلام نائم). […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۲۸ – ترجمه اردبیلی
و از سخن علی علیه السلام بر او باد سلامنسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۲۳۱سپاس مر خدای را که در نمییابند او را حواس ظاهره و احاطه نمیکنند […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۱۹۵ – اندرز به یاران
آمادگی برای سفر قیامتو اقلوا العرجه علی الدنیا(از آرزوهای توقف در دنیا بکاهید و برای سفر به جهان دیگر مهیا شوید)شهریار:به دنیا دل منه که این کاروانگاهز مقصد باز دارد […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۱۸۴
[صفحه ۴۰۴](الفصل الاربعون- فی الاسلام والکفر و الایمان و النفاق) اقول: قد عرفت فی اول الکتاب اختلاف نسخ النهج من هنا الی ثمانی خطب و به صرح (ثم) فقال بعد […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۱۳
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۱۳ و من کتاب له ع إلى أمیرین من أمراء جیشه وَ قَدْ أَمَّرْتُ عَلَیْکُمَا وَ عَلَى مَنْ فِی حَیِّزِکُمَا مَالِکَ بْنَ […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۲۱۰ – در پاسخ درباره احادیث بدعت زا
وَ قَدْ سَأَلَهُ سائِلٌ عَنْ أحادیثِ الْبِدَعِ، وَ عَمّا فی أیْدِی النّاسِ مِن اخْتِلافِ الْخَبَرِ، فَقالَ(علیه السلام):از سخنان امام(علیه السلام) است این سخن را امام(علیه السلام) در پاسخ کسى فرمود […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۶۷
ویژگی طمعان الطمع مورد غیر مصدر و ضامن غیر وفی(البته، طمع ورزی باعث بدست آوردن است نه صدور و بخشندگی، صاحب خود را تحریک کرده به پیش میراند لکن وفا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳۹۷
[صفحه ۵۹۱]اقول: رواه (امالی المفید) و (خلفاء ابنقتیبه)، ففی الاول: مسندا عن مالک بن انس عن عمه ابیسهل عن ابیه قال: انی لواقف مع المغیره عند نهوض علی (ع) من […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۱۴
ارزش حیاء (حفظ آبرو)من کساه الحیاء ثوبه لم یر الناس عیبه(کسی را که لباس حیاء، در بر گیرد، مردم، عیب او را نمیبینند)ملکالشعراء بهار:ای برادر تا توانی گیر با آزرم […]