آرشیو نهج البلاغه
-
0
خطبه ۲۲۶ نهج البلاغه – به وقت غسل و تجهیز رسول خداصلى الله علیه وآله
و من کلام له ع قالَهُ وَ هُوَ یَلِی غُسْلَ رَسُولِ اللَّهِ ص وَ تَجْهِیزَهُبِاءَبِی اءَنْتَ وَ اءُمِّی یا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِکَ ما لَمْ یَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَیْرِکَ مِنَ […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۳۳
[صفحه ۶۹۳](پاکدامنی زینت تنگدستی، و سپاسگزاری زینت توانگری است). پاکدامنی فضیلتی برای قوهی شهویه است و پیداست که پاکدامنی زینتی است برای انسان که با وجود تنگدستی زیبندهتر است، از […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۱۷
[صفحه ۴۲۴]اللغه: حشاشات انفس: بقایا انفس. و الطلیق: من اطلق بعد اسر و اذلال. و اللصیق: الدعی. و المدغل: المفتن المفسد. و نعشنا: رفعنا. و افواجا: جماعات. الاعراب: خلف مبتدا، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۱۱۱
[صفحه ۲۹۰]لکل حادث داعیه و سبب، فسبب القدر- مثلا- الثقه و الاطمئنان. و مع التحفظ و الحذر لا موضوع للغدر، و سبب الخیبه الامل و الطمع، و لا خیبه بلا […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۳ – ترجمه اردبیلی
و فرمود هر که دراز گرداند امید و آرزوی خود را بد ساخت عمل خود رابرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۴۳۷
[صفحه ۴۷۱]اذا رایت نفحه خیر من انسان فارتقب امثالها و نظائرها، لان تلک النفحه ثمره من شجره، و فرع من اصل. و تقدم مع الشرح قوله فی الخطبه۱۶: (حق و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۲ و من کتاب له ع إلیهم بعد فتح البصره وَ جَزَاکُمُ اَللَّهُ مِنْ أَهْلِ مِصْرٍ عَنْ أَهْلِ بَیْتِ نَبِیِّکُمْ أَحْسَنَ مَا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۴۲۸
بزرگواران اهل کرماولی الناس بالکرم من عرفت به الکرام(سزاوارترین مردم به بزرگواری و کرم پیشگی، کسی است که کرم پیشهگان را در جامعه معرفی میکند).شهریار:نیست چندان کرم این جان جنین […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۲۳۴
[صفحه ۲](الفصل الرابع- فی خلق آدم (ع)) خطب اختلفت قول: قد عرفت فی المقدمه ان هذه الخطبه من ثمانی نسخنا مع نسخه ابن ابیالحدید فی موضعها. قول المصنف: (و من […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۳۰
[صفحه ۲۰۴]الاعراب: غیر بمعنی سوی، و تاتی بمعنی (لا) مثل فعلت هذا غیر مکره، و عندئذ تنصب علی الحال ای فعلته لا مکرها و ایضا تاتی بمعنی (الا) الاستثنائیه، و […]