آرشیو نهج البلاغه

[صفحه ۲۹۹]اللغه: الوقره: ثقل السمع. و العشوه: ضعف البصر. و البرهه: المده الطویله. و الفترات: جمع الفتره ای الهدنه. و القصد: الاعتدال. و البرزخ: الحاجز و ما بین الموت و […]

ادامه ...

[صفحه ۲۷۸]فی تسبیح (الصحیفه): سبحانک تسمع و تری ما تحت الثری، سبحانک انت شاهد کل نجوی، سبحانک موضع کل شکوی، سبحانک حاضر کل ملا، سبحانک عظیم الرجاء، سبحانک تری ما […]

ادامه ...

[صفحه ۴۳]اللغه: تفیء: تمیل الی جهه الغرب، و یعرف ذلک اذا حدث الظل للشیء المعتدل المنصوب فی ارض مسطحه. و مربض العنز: مرقدها. و المعنی اذا بلغ ظل الشیء مقدار […]

ادامه ...

[صفحه ۱۴۲]اللغه: مفزع: ملجا و ملاذ. لا یفلتک من اخذت: لا مناص له و لا خلاص. و الابد: الدائم. و ما اهول: ما اعظم، و ضده ما احقر. و ما […]

ادامه ...

[صفحه ۵۷۰](هرگاه از انجام کاری ترس داشتی، خود را یکباره در آن کار وارد کن، زیرا (ناراحتی ترس و) حذر داشتن سخت تر از انجام آن کار است). براستی نفوس […]

ادامه ...

[صفحه ۴۵۸](قناعت ثروتی است بیپایان). قناعت، عبارت است از سرگرم نشدن به چیزی که از اندازهی کفایت و مقدار حاجت زندگی و خورد و خوراک بیشتر باشد، و چشم نداشتن […]

ادامه ...

[صفحه ۴۰۵]خوشنودی به قضای الهی، همدمی نیکوست. دانش میراثی ارزشمند است. آداب پسندیده، زیورهایی تازه و کهنگیناپذیرند. اندیشهی آدمی، آیینهای صاف است. دوازدهم – خوشنودی به قضای الهی همدمی نیکوست. […]

ادامه ...