آرشیو نهج البلاغه
-
0
نامه ۵۵ نهج البلاغه – به معاویه در تهدید او
و من کتاب له ع إ لی مُعاوِیَۀَاءَمَّا بَعْدُ ، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ قَدْ جَعَلَ الدُّنْیَا لِمَا بَعْدَهَا ، وَ ابْتَلَی فِیهَا اءَهْلَهَا ، لِیَعْلَمَ اءَیُّهُمْ اءَحْسَنُ عَمَلًا ، وَلَسْنَا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۳۷۱
[صفحه ۴۴۰]تکلمنا عن الرزق مرات فی (التفسیر الکاشف) تبها للایات الکریمه، و ایضا تحدثنا عنه مرارا فیما سبق من هذا الکتاب تبعا لمقاله الامام و اشارته.. و بنینا الکلام عنه […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۸۶ – ترجمه اردبیلی
و فرمود وقتی که آوردند نزد او جنایت کننده و با او غوغای عام بود پس فرمود هیچ گشادگی و خوشحالی مباد رویها را که دیدهنشوند نه بجز نزد هر […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۶۴
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۶۴ و من خطبه له ع فی المبادره إلى صالح الأعمال فَاتَّقُوا اَللَّهَ عِبَادَ اَللَّهِ وَ بَادِرُوا آجَالَکُمْ بِأَعْمَالِکُمْ وَ اِبْتَاعُوا مَا […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۲۲۴ – تبری از ظلم و ستم
یَتَبَرَّأُ مِنَ الظُّلْمِاز سخنان امام(علیه السلام) است که در آن از ظلم و ستم تبرّى مى جوید (و داستان معروف عقیل و آهن تفتیده را بیان مى کند).(۱)۱٫ سند خطبه:از […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۲۲۵
[صفحه ۴۸۵]اقول: رواه المبرد فی(کامله)، و روی(الکافی) نظیره، روی فی باب (طلب مبارزته) ان رجلا دعا بعض بنیهاشم الی البراز، فابی ان یبارزه، فقال له علی(ع): ما منعک ان تبارزه. […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۳ – ترجمه اردبیلی
و از سخن امام علی علیه السلام که معروف است به شقشقیهبدانید بخدا سوگند بتحقیق که پوشید خلافت را پسر ابو قحافه مانند پیراهن و بدرستی که او میدانست که […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۵۴ – ترجمه اردبیلی
و فرمود مال مادّه آرزوهای نفسستبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۱۸۹
[صفحه ۵۸۴]امام (ع) وقتی سخن خوارج را شنید که میگفتند: لا حکم الا لله (هیچ حکم و فرمانی نیست، جز برای خدا)، فرمود: (سخن درستی است که از آن هدف […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۱۷۸
[صفحه ۱۱]اللغه: الهمه: الاهتمام و شده العنایه جلبا لنفع او دفعا لضرر. و الجارحه: العضو. و اللطیف: غیرالمحسوس. و تعنو: تخضع. و تجب: تضطرب. الاعراب: لا تدرکه الضمیر لله سبحانه. […]