آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۱۸
[صفحه ۴۲۸]اللغه: حادث: فعل امر، عامل او تعهد. و التنمر: التنکر. و الوغم: الحرب و الحقد. و ماسه: قریبه. و مازورون: آثمون. اربع: ارفق او قف. و یفیل: یضعف. الاعراب: […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۱۷
[صفحه ۵۳۹]و قال علیهالسلام: اقول: هکذا فی (الطبعه المصریه) ما بین و الصواب (بین) بدون ما کما فی ابن ابیالحدید و ابن میثم و النسخه الخطیه. و روی انه علیهالسلام […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۶۵
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۶۵ وَ قَالَ ع إِنَّ کَلاَمَ اَلْحُکَمَاءِ إِذَا کَانَ صَوَاباً کَانَ دَوَاءً وَ إِذَا کَانَ خَطَأً کَانَ دَاءً حکمت ۲۶۵ گفتار حکیمان […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۰۴
[صفحه ۵۹۶](از خار و خاشاک چشم بپوش، اگر نه هرگز شاد نخواهی بود). چشمپوشی از خار و خاشاک کنایه از فرو خوردن خشم و تحمل سختی است که خود فضیلتی […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۵۲
[صفحه ۲۸۹]اللغه: تصرمت: انقطعت او فنیت. و آذنت: اعلمت. و تنکر: تغیر. و حذاء: مسرعه. و تحدو: تسوق. و السمله: بقیه الماء. و الاداوه: اناء الماء. و المقله: حصاه توضع […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۲۵
[صفحه ۷۶۴](به خاطر داشته باشید، بریده شدن لذتها و ماندن پیامدهای ناروای (آنها) را). هدف امام (ع) از این سخن برحذر داشتن از دنیاست.برگرفته از کتاب شرح نهج البلاغه ابن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۲۲۲
[صفحه ۳۴۰]اللغه: صدع بالحق: تکلم به جهارا. و الصدع: الشق. و الرتق- بفتح الراء- ضد الفتق- بفتح الفاء-. و الواغره: المتوقده، من اوغر صدره غیظا، و مثلها القادحه. و الضغائن: […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۳۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۳۲ من خطبه له ع یعظ فیها و یزهد فی الدنیا حمد للّه نَحْمَدُهُ عَلَى مَا أَخَذَ وَ أَعْطَى وَ عَلَى مَا […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۳ – به شریح بن حارث، قاضى در کوفه
وَرُوِیَ أَنَّ شُرَیْحَ بْنَ الْحَارِثِ قَاضِیَ أَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ(ع)، اشْتَرَى عَلَى عَهْدِهِ دَاراً بِثَمَانِینَ دِینَاراً، فَبَلَغَهُ ذَلِکَ، فَاسْتَدْعَى شُرَیْحاً، وَقَالَ لَهُ:از نامه هاى امام(ع) است که به شریح بن حارث، قاضى آن […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۲۰ – به زیاد بن ابیه جانشین فرماندار آن حضرت
إلى زِیادِ ابْنِ أَبیهِ وَهُوَ خَلیفَهُ عامِلِهِ عَبْدُاللهِ بْنِ عَبّاس عَلَى الْبَصْرَهِ،وَعَبْدُاللهِ عامِلُ أمیرِالْمُؤْمِنینَ(ع) یَوْمَئِذ عَلَیْها وَعَلى کُورِ الأَهْوازِ وَفارْس وَکِرْمان وَغَیْرِها:از نامه هاى امام(ع) استکه به زیاد بن ابیه […]