آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – نامه ۶۰
[صفحه ۵۶۱]اقول: رواه نصر بن مزاحم فی (صفینه) هکذا: فقال و فی حدیث عمر ایضا باسناده ان علیا (ع) کتب الی امراء الاجناد- بعد البسمله: اما بعد، فانی ابرا الیکم […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۴۱ – وفاداری و نهی از منکر
ارزش وفاداریایها الناس، ان الوفاء توام الصدق، و لا اعلم جنه اوقی منه(ای مردم، وفاداری با راستگوئی هماهنگ است و چیزی را نگهدارندهتر از آن سراغ ندارم)لامع:با اهل وفا جفا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۴۹
[صفحه ۱۶۷](الفصل الاول- فی التوحید) (الحمد لله الذی بطن خفیات الامور) ای: صار باطنا لها حتی کانها ظاهره بالنسبه الیه تعالی، کما قال (ع) فی کلام له آخر: (کل باطن […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۴۷ – ترجمه اردبیلی
و از کلام آن عالی مقام است در یاد کردن کوفه و خراب شدن آن از دست ظلمگوئیا من میگویم بتو ای کوفه و مشاهده حال آینده تو میکنم که […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۱۵۹ – حسن رفتار خود با مردم
وَ مِنْ خُطْبَه لَهُ عَلَیْهِ السَّلامُیبیّن فیها حسن معاملته لرعیتهاز خطبه هاى امام(علیه السلام) است که در آن از حسن رفتار خود با مردمى که تحت حکومت او مى زیستند، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۱۳۶
[صفحه ۳۰۹]الظاهر من هذا الکلام ان الله یعطی من الصبر ما یعادل المصیبه شده و ضعفا. و لکن هذا غیر مراد- کما نظن- لان مصدر الصبر العقل و الایمان کما […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۸۹ – ترجمه اردبیلی
و فرمود بدرستی که سزاوارترین مردمان بر پیغمبران داناتر ایشانست به آن چه آوردند آنرا پس از آن بخواند از قرآن که بدرستیکه سزاوارترین مردمان بابراهیم پیغمبرانند که پیروی کردهاند […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۴۴
[صفحه ۷۰۳](بیشتر اعمال خود را برای زن و فرزندت انجام مده، زیرا اگر زن و فرزندت دوستان خدا باشند خداوند دوستان خود را تباه نمیکند، و اگر دشمنان خدا باشند، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۱۲
[صفحه ۲۷۲]اقول: روی (تحف عقول ابن شعبه الحلبی) فی حدیث الاربعمائه عنه (ع) قال: اذا رای احدکم امراه تعجله قلیلق اهله، فان عندها مثل الذی رای، و لا یجعل للشیطان […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۳۰
رهآورد توبهمن اعطی التوبه لم یحرم القبول(کسی که توبه، نصیب وی شود، از پذیرفته شدن آن نیز محروم نمیماند)مولوی:مشو نومید از ظلمی که کردیکه دریای کرم، توبه پذیریستگناهت را کند […]