آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۴۳
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۴۳ وَ قَالَ ع إِذَا اِزْدَحَمَ اَلْجَوَابُ خَفِیَ اَلصَّوَابُ حکمت ۲۴۳ روش صحیح پاسخگویى (علمى) و درود خدا بر او، فرمود: هرگاه […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۸۸ – ترجمه اردبیلی
و گفتند مر او را طلحه و زبیر بیعت میکنم با تو بر این که ما انبازان تو باشیم در امر خلافت پس فرمود نه چنین است و لیکن شما […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۷۸
[صفحه ۲۶۳]یشیر الامام بهذا الی معیار التقویم للاشخاص و الافراد فی المجتمع، و ان الفرد لا ینبغی ان یقدر و یعتبر لنسبه و لقبه، و لا لماله و منصبه، و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۱۱
[صفحه ۶۰۰](قضاوت از روی بدگمانی، نسبت به کسی که مورد اعتماد است، از عدالت نیست). یعنی در مورد کسی که نزد تو مورد اعتماد و معروف به امانت است، حکم […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۸۸ – ترجمه اردبیلی
و از خطبه علی علیه السلام ست علیه السّلامفرستاد پیغمبر آخر الزمان را بر هنگامی که خالی بود از فرستادگان و در وقت درازی خواب کردن غفلت از امتان گذشته […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۲۳
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۲۳ وَ قَالَ ع مَنْ کَسَاهُ اَلْحَیَاءُ ثَوْبَهُ لَمْ یَرَ اَلنَّاسُ عَیْبَهُ حکمت ۲۲۳ حیاء و عیب پوشى (اخلاقى، اجتماعى) و درود […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۳۰ – ترجمه اردبیلی
و فرمود کمی اهل و عیال یکی از توانگریست و دوستی کردن و حسن معاشرت با مردمان نصف عقلست و غم و اندوه نیمهبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۰۵ – ترجمه اردبیلی
و فرمود رغبت گردانیدن از دنیا سخنیست میان دو سخننسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۴۰۴آنجا که حق تعالی فرموده است که تا اندوه نخورید بر آنچه فوت شد […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۰
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۰ وَ سُئِلَ ع کَیْفَ یُحَاسِبُ اَللَّهُ اَلْخَلْقَ عَلَى کَثْرَتِهِمْ فَقَالَ ع کَمَا یَرْزُقُهُمْ عَلَى کَثْرَتِهِمْ فَقِیلَ کَیْفَ یُحَاسِبُهُمْ وَ لاَ یَرَوْنَهُ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۴۲۱
[صفحه ۴۶۴]کان المسکین یانس و یفرح بما اصاب من مال الحرام، و یحزن و یجزع اذا خاب سعیه له، او فقد شیئا منه بعد نواله، ثم ترک کل ما اصاب […]