آرشیو نهج البلاغه

0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۴۹

خوشنود ساختن دیگرانما من احد اودع قلبا سررا الا و خلق الله له من ذالک السرور لطفاهیچ کسی در دل دیگران شادی و نشاط نمی‌آفریند جز آنکه، خدا از جنس […]
ادامه ...
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۵۵

امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۵۵ و من خطبه له ع یذکر فیها بدیع خلقه الخفاش حمد للّه و تنزیهه اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِی اِنْحَسَرَتِ اَلْأَوْصَافُ عَنْ کُنْهِ […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۳۵۴

[صفحه ۴۲۶]ضن: بخل، و العرض- بکسر العین و سکون الراء- ما یصونه الانسان من نفسه، یقال: هو نقی العرض ای لا شیء فیه یوجب الذم، و المراد بالمراء هنا الخصومه […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۶۴

[صفحه ۳۸۲]المداحض: المزالق، و المراد بها هنا الفتن التی اثارها الناکثون و القاسطون و المارقون، و المعنی لو استقامت الامور للامام کما ینبغی لقلب الاوضاع الفاسده و التقالید الممقوته راسا […]
ادامه ...
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۴۴ – ترجمه اردبیلی

دانش مقرون است شده است بکردار پس هر که دانست عمل کرد بآن و علم آواز میدهد بزبان حال بعمل کردن پس اگر اجابتکرد او را و اگر نه مرتحل […]
ادامه ...
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۴۱ – ترجمه اردبیلی

از بنده خدا علی امیر مؤمنان علیه السلام بسوی عبد الله پسر عبّاس رهاما پس از حمد و صلوات پس بدرستی که من بودم که شریک ساختم تو را در […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۷۵

[صفحه ۲](الفصل السابع- فی الامامه العامه) اقول: نقل الخوئی ما فی (الارشاد): (و من کلامه (ع) حین قتل طلحه و انقض اهل البصره: بنا تسنمتم الشرف، و بنا انفجرتم عن […]
ادامه ...
0
نامه ۲۲ نهج البلاغه – به عبداللّه بن عباس

و من کتاب له ع إ لی عَبْدِ اللّهِ بْنِ الْعَبَاسِ وَ کانَ ابْنُ عَبَاسٍ یَقُولُ . . .و من کتاب له ع إ لی عَبْدِ اللّهِ بْنِ الْعَبَاسِ وَ […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۷۳

[صفحه ۵۰۹](الفصل الثامن- فی الامامه الخاصه) اقول: قال ابن ابی‌الحدید: نذکر فی هذا الموضع ما استفاض فی الروایات من مناشدته اصحاب الشوری و تعدیده فضائله، و خصائصه التی بان بها […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۰۲

[صفحه ۲۱۴]الطمع ضد القناعه، و لکن کثر استعماله ضد المروئه و الورع حتی صار حقیقه فیه، اما حکمه فیقاس باثاره و نتائجه، ان خیرا فخیر، و ان شرا فشر. و […]
ادامه ...