آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۴
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۴ و من خطبه له ع و هی من أفصح کلامه علیه السلام و فیها یعظ الناس و یهدیهم من ضلالتهم و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۷۷
[صفحه ۷۳۵](از نشانههای پستی دنیا در نزد خدا آن است که خدا را معصیت نکنند مگر در دنیا، و به دست نیاورند آنچه را که نزد خداست مگر با دوری […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۴۹
خوشنود ساختن دیگرانما من احد اودع قلبا سررا الا و خلق الله له من ذالک السرور لطفاهیچ کسی در دل دیگران شادی و نشاط نمیآفریند جز آنکه، خدا از جنس […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۲۸ – ترجمه اردبیلی
و از سخن علی علیه السلام بر او باد سلامنسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۲۳۱سپاس مر خدای را که در نمییابند او را حواس ظاهره و احاطه نمیکنند […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۳۷ – ترجمه اردبیلی
و از سخن علی علیه السلام بر او باد سلامپس عمل کنید در حالتی که در نفس بقائید و مقید بقید حیات و نامهای کرام الکاتبین پراکندهاند و توبه گسترده […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۸
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۸ وَ قَالَ ع اَلظَّفَرُ بِالْحَزْمِ وَ اَلْحَزْمُ بِإِجَالَهِ اَلرَّأْیِ وَ اَلرَّأْیُ بِتَحْصِینِ اَلْأَسْرَارِ حکمت ۴۸ راز دارى و پیروزى (اخلاقى، سیاسى) […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۸۴
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۸۴ وَ قَالَ ع اَلرُّکُونُ إِلَى اَلدُّنْیَا مَعَ مَا تُعَایِنُ مِنْهَا جَهْلٌ وَ اَلتَّقْصِیرُ فِی حُسْنِ اَلْعَمَلِ إِذَا وَثِقْتَ بِالثَّوَابِ عَلَیْهِ غَبْنٌ […] -
0
خطبه ۵۰ نهج البلاغه – در بیان فتنه
و من کلام له عإِنَّمَ ا بَدْءُ وُقُوعِ الْفِتَنِ اءَهْوَاءٌ تُتَّبَعُ وَ اءَحْکَ امٌ تُبْتَدَعُ یُخَالَفُ فِیهَا کِتَابُ اللَّهِ وَ یَتَوَلَّی عَلَیْهَا رِجَالٌ رِجَالًا عَلَی غَیْرِ دِینِ اللَّهِ فَلَوْ اءَنَّ […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم – خطبه ۱۹ – به اشعث بن قیس
و من کلام له(ع)قال للاشعث بن قیس و هو على منبر الکوفه یخطب فمضى فى بعض کلامه شىء اعترضه الاشعث فیه فقال یا امیرالمؤمنین هذه علیک لالک فخفض(ع) الیه بصره […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۷۴ – موعظه یاران
[صفحه ۶۳۴]از خطبه های آن حضرت علیه السلام است: سائم: شبان، وبی: جای آلوده به وبا، دوی: محل دردزا، مدی: جمع مدیه به معنای کارد است، (ای غفلت زدگانی که […]