Blog Archives
-
0
منزلت حضرت علی علیه السلام
۴۶ – امام صادق علیه السلام از پدران بزرگوارش نقل می کند که پیامبر خداصلی الله علیه وآله به علی بن ابی طالب علیه السلام فرمود:ای علی! تو نسبت به […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۷
[صفحه ۱۱۳]اللغه: ملاک الامر: قوامه الذی یملک به، یقال: القلب ملاک الجسد ای لا وجود للجسد الا به. و اشراک: جمع حبائل الصید. و الحجور: جمع حجر- بکسر الحاء- حضن […] -
0
فضائل امام علی الضارِبُ بِالسَیفَینِ
با دو شمشیر می جنگید.آن حضرت فرمود:«اَنَا صاحِبُ بَدْرٍ وَحُنَینٍ، اَنَا الضّارِبُ بِالسَّیفَینِ»؛(۱۱۲۳)«من صاحب جنگ بدر و حنین هستم و جنگ کننده به دو شمشیر می باشم».مراد از دو شمشیر، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۷۴
[صفحه ۱۹۶]اللغه: الحاضر: ساکن الحضر. و البادی: ساکن البادیه. و المعتبه: الملامه. الاعراب: هذا مبتدا، و ما اجتمع خبر، و المصدر من انهم علی کتاب الله بدل من ما و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۱ – خطاب به محمد حنفیه
[صفحه ۵۷۰]از سخنان آن حضرت خطاب به پسرش محمد بن حنفیه هنگامی که در جنگ جمل پرچم را به او داد ایراد فرمود ناجذ: دندانهای بین انیاب و کرسی، بنا […] -
0
فضائل امام علی جَلِی الصَفْحَۀِ
گشاده رو.در فضیلت امام علی علیه السلام در مقایسه با دیگران که چنین گفته شده است:«جَلِی الصَّفْحَهِ، نَقِی الصَّحِیفَهِ، ناصِحُ الْجَیبِ، نَقِی الذَّیلِ، عَذِبُ الْمَشْرَبِ، عَفِیفُ الْمَطْلَبِ، لَمْ یتَدَنَّسْ بِحُطامٍ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۴۰ – در پاسخ شعار خوارج
حکم الهیلا حکم الا لله(حکم و فرمانی نیست مگر حکم و فرمان الهی)فردوسی:گذر نیست از حکم یزدان پاکز تابنده خورشید تا تیره خاک [۳۱۵].ضرورت حکومتو انه لابد للناس من امیر […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۵۴
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۵۴ وَ قَالَ ع مَا لاِبْنِ آدَمَ وَ اَلْفَخْرِ أَوَّلُهُ نُطْفَهٌ وَ آخِرُهُ جِیفَهٌ وَ لاَ یَرْزُقُ نَفْسَهُ وَ لاَ یَدْفَعُ حَتْفَهُ […] -
0
دانشوری در قرنهای چهارم و پنجم در بغداد
از آن جا که حکومت بنی امیه بر پایه ی فریب و نیرنگ پایه گذاری شده بود و با جنایت و ستمگری به کار خود ادامه داد، دیری نپایید و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۴۹
[صفحه ۳۷۰](ان یروحوا فی کسب المکارم) یروحوا: من الرواح، و هو السیر بعد الظهر، و یستعمل فی مطلق الذهاب و المضی، و المکارم: المحاسن و الفضائل، کالصدق و الوفاء، و […]