آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۳۵ – ترجمه اردبیلی
و فرمود مرد پنهانست در زیر زبان خویشتنبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۵۰ – اشارت به حوادث بزرگ
[صفحه ۳۹۱]از خطبه های آن حضرت علیه السلام است که درباره فتنهها و حوادث سخت آینده ایراد فرموده است: ابان الشی: با کسر همزه و بای مشدد هنگام آن چیز […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۰
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۰ وَ قَالَ ع أَقِیلُوا ذَوِی اَلْمُرُوءَاتِ عَثَرَاتِهِمْ فَمَا یَعْثُرُ مِنْهُمْ عَاثِرٌ إِلاَّ وَ یَدُ اَللَّهِ بِیَدِهِ یَرْفَعُهُ حکمت ۲۰ روش برخورد […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۷۵ – ترجمه اردبیلی
و فرمود مر بعض خطاب کرده کرده شدههای خود را در وقتی که تکلم کرده بود بکلامیکه حقیر میشمرد مانند آنرا از گفتار مانندآن هر آینه پرواز کردی در حالت […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۴۲ – درباره نیکی به نااهل
[صفحه ۳۳۴]از سخنان آن حضرت علیه السلام است: آن کس که نیکی را جز در جای خود به کار برد، و به غیر مستحق احسان کند، جز ستایش فرومایگان و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۹۹ – ترجمه اردبیلی
و فرمودصفحه ۲۴۷ از ۳۰۲نسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۳۵۷ترک نمیکنند مردمان را چیزی از کار دین ایشان برای طلب صلاح دنیای ایشان مکر که شاید خدا برایشان […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۰۲
[صفحه ۲۱۴]الطمع ضد القناعه، و لکن کثر استعماله ضد المروئه و الورع حتی صار حقیقه فیه، اما حکمه فیقاس باثاره و نتائجه، ان خیرا فخیر، و ان شرا فشر. و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۷۴ – موعظه یاران
[صفحه ۶۳۴]از خطبه های آن حضرت علیه السلام است: سائم: شبان، وبی: جای آلوده به وبا، دوی: محل دردزا، مدی: جمع مدیه به معنای کارد است، (ای غفلت زدگانی که […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۲۹
[صفحه ۵۳۵]قال ابن ابیالحدید: روی محمد بن یعقوب الکلینی: ان امیرالمومنین (ع) استصرخ الناس عقیب غاره الضحاک علی اطراف اعماله، فتقاعدوا عنه فخطبهم فقال: (ما عزت دعوه من دعاکم، و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۴۳
[صفحه ۷۰۲](به هنگام نهایت سختی گشایش و در وقت تنگنای حلقهی گرفتاری، آسایش فرا میرسد). پایان سختی مستلزم نجات از آن است و مقصود از فرج و گشایش همان است […]