آرشیو نهج البلاغه

[صفحه ۱۳۳]اللغه: نفر من الشیء: جزع و ابتعد، و الی الشیء: اسرع الیه. و استعبنی: طلب منی ان ارضیه بما یرید. الاعراب: هذا عطف بیان لحیی، و ظالما حال، و […]

ادامه ...

[صفحه ۴۳۸]ینطبق هذا و یصح فی حق العرب و المسلین فی عصرنا، انهم یغلبون علی امرهم، و لا یجدون حیله، و لا وسیله للداع عن انفسهم بالسلاح، او الاحتجاج باللسان […]

ادامه ...

[صفحه ۵۶۶](آنجا که معصیت خدا باشد، پیروی از مخلوق روا نیست.) مانند وضو با آب غصبی و نماز در خانه غصبی. و نفی در چنین مواردی بر نفی جواز اطاعت […]

ادامه ...

[صفحه ۴۲۲]اللغه: الجهد- بضم الجیم- الطاقه. و الربق: جمع ربقه، و هی حبل فیه عری. و حلق: جمع حلقه- بسکون اللام- و کل شیء استدار فهو حلقه. و اطرق: سکت […]

ادامه ...

[صفحه ۳۷۰](ان یروحوا فی کسب المکارم) یروحوا: من الرواح، و هو السیر بعد الظهر، و یستعمل فی مطلق الذهاب و المضی، و المکارم: المحاسن و الفضائل، کالصدق و الوفاء، و […]

ادامه ...

[صفحه ۱۹۵]اللغه: آذنت: اعلمت. و المضمار: المکان او الزمان الذی تضمر فیه الخیل للمسابقه، و الضامر قلیل اللحم. و السبقه بفتح القاف: الغایه المحبوبه، و المراد بالغایه ه مصیر العاصین. […]

ادامه ...

[صفحه ۲۸۹](الفصل السابع و العشرون- فی القضاء و القدر) اقول: الاصل فیه ما رواه ابن بابویه فی (توحیده) باسناده عن عبدالملک بن عنتره عن ابیه عن جده قال: جاء رجل […]

ادامه ...