آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۲۲ – به عبدالله بن عباس
۲۲إلى عَبْدِاللهِ بْنِ الْعَبّاسِ رَحِمَهُ اللهُ تَعالى، وَکانَ عَبْدُاللهِ یَقُولُ: «مَا انْتَفَعْتُ بِکَلام بَعْدَ کَلامِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ، کَانْتِفاعی بِهذا الْکَلامِ!»از نامه هاى امام(ع) است که به […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۱۵۷
[صفحه ۵۶۶](هر کس درباره حق خود کوتاهی کند قابل سرزنش نیست، آن کسی سزاوار سرزنش است که حق دیگران را غصب کند). گاهی گرفتن حق برای صاحب حق، واجب است […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۶۹
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۶۹ وَ قَالَ ع اَلنَّاسُ فِی اَلدُّنْیَا عَامِلاَنِ عَامِلٌ عَمِلَ فِی اَلدُّنْیَا لِلدُّنْیَا قَدْ شَغَلَتْهُ دُنْیَاهُ عَنْ آخِرَتِهِ یَخْشَى عَلَى مَنْ یَخْلُفُهُ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۳۶۳
[صفحه ۴۳۱]فی الخطبه ۱۵۰ حدد الامام امیرالمومنین الاسلام بانه (اسم سلامه، و جماع کرامه). و السلامه هی العیش بلا مشکلات، و الکرامه هی حصانه الحریه و صیانها من الاعتداء، و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۲۱
سرانجام بخلعجبت للبخیل یستعجل الفقر الذی منه هرب(از آدم بخیل تعجب، دارم که با پای خود به سوی فقر ناخواسته، شتابان در حرکت است).سعدی:هر که بر خویشتن نبخشایدگر نبخشد کسی […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۷۲
آخرتگرائیمن تذکر بعد السفر استعد(کسی که دوری و طولانی بودن سفر را بیاد آورد، آمادگی لازم را از حیث زاد و توشه، فراهم میآورد).سنایی غزنوی:ای مرد سفر، در طلب زاد […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۵۰
[صفحه ۷۷۸](نشانهی ایمان آن است که راستگویی را حتی در جایی که برای تو زیان دارد بر دروغگویی سودبخش برگزینی، و دیگر این که گفتارت از حد دانستهات بیشتر نباشد، […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۴۰
[صفحه ۶۱۸](هر کس به تو خوش بین بود، کاری بکن که با عملت گمان او را تصدیق کنی). یعنی: مطابق گمان و نظر خیر او رفتار کن! و تصدیق یک […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۱۳۶
صبر و مصیبتینزل الصبر علی قدر المصیبه(صبر و بردباری بقدر مصیبت، (از سوی خدا) نازل میگردد)مولوی:شکرش ده و آنگهیش نعمتصبرش ده، و آنگهی بلا ده [۳۷۵۵].شیخبهایی:غمهای جهان در دل پر […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – نامه ۲۰ – به زیاد بن ابیه
[صفحه ۶۸۶]نامهی حضرت به زیاد بن ابیه که در بصره قائم مقام عبدالله عباس بود، و در آن هنگام عبدالله از جانب امیرالمومنین (ع) حاکم شهرهای بصره و اهواز و […]