آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۴۹
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۴۹ وَ قَالَ ع أَفْضَلُ اَلْأَعْمَالِ مَا أَکْرَهْتَ نَفْسَکَ عَلَیْهِ حکمت ۲۴۹ بهترین عملها (اخلاقى، تربیتى) و درود خدا بر او، فرمود: […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۹۵ – ترجمه اردبیلی
بود حضرت که بسیار ندا میفرمود باین کلام یاران خود را که آماده شوید بکردار صالح که رحمت کناد خدا به شماپس بتحقیق گویند کرده شد در شما برحلت کردن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۴۰۵
[صفحه ۴۵۴]الاغمار: جمع غمر، و هو الجاهل، و المعنی: کل من نزلت به نازله فلابد ان یسلوها و ینصرف عنها مع مرور الزمن تماما کما ینصرف الجاهل عن الشیء الذی […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۱۴
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۱۴ و من وصیه له ع لعسکره قبل لقاء العدو بصفین لاَ تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّى یَبْدَءُوکُمْ فَإِنَّکُمْ بِحَمْدِ اَللَّهِ عَلَى حُجَّهٍ وَ تَرْکُکُمْ […] -
0
خطبه ۲۱۰ نهج البلاغه – در وصف سالکان
و من کلام له عقَدْ اءَحْیا عَقْلَهُ ، وَ اءَماتَ نَفْسَهُ ، حَتَّی دَقَّ جَلِیلُهُ ، وَ لَطُفَ غَلِیظُهُ ، وَ بَرَقَ لَهُ لا مِعٌ کَثِیرُ الْبَرْقِ ، فَاءَبانَ لَهُ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۳۹
[صفحه ۵۵۳]اللغه: یشین: یعیب. و یسفه: ینسبه الی السفه. و بخلطته: بلغوه. و الضرغام: الاسد. و المخالب: الاظفار. الاعراب: غیه فاعل ظاهر، وستره نائب فاعل لمهتوک، و اتباع مفعول مطلق […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – نامه ۴۷ – وصیت به حسن و حسین
پرهیز از تاسف خوردنو لا تاسفا علی شیء منها زوی عنکما(شما (ای حسن و حسین) نسبت به آنچه از امور دنیوی از دست رفت تاسف مخورید)شهریار:جوانی حسرتا با من وداع […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳۹۹
[صفحه ۲۰۹]و قال علیهالسلام: اقول: هکذا فی الطبعه (المصریه)، ولکن فی ابن میثم و الخطیه الا لیستنقذه به یوما ما و مثله (ابن ابیالحدید) لکنه قال: و رویت استنقذه به […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۶۴ – در علم الهی
[صفحه ۳۶۰]از خطبه های آن حضرت (ع) است مثاور: مهاجم، حمله کنند. داخر: ذلیل، خوار. اده الامر: سنگین ساخت او را. ذرا: خلق کرد، آفرید. مبرم: محکم، استوار. (حمد و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۷۴ – پاسخ به اتهامی ناروا
[صفحه ۴۴۴]از سخنان آن حضرت (ع) است هنگامی که شنید بنیامیه او را متهم به کشتن عثمان نمودهاند ایراد فرمود: قرفنی بکذا: مرا متهم کردند، نسبت اتهام به من دادند. […]