آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۲۰
[صفحه ۶۰۷](در اهمیت قناعت همین بس، که خود نوعی سلطنت است و نیک خلقی که ناز و نعمت است). امام (ع) کلمهی مالک را استعاره برای قناعت آورده است، زیرا […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – نامه ۵۵ – به معاویه
[صفحه ۳۱۵]از جمله نامه های امام (ع) به معاویه عصبه به: درآویخت او را به بهانهای تالیب: شوراندن، وادار کردن قارعه: مصیبت، بلا دابر: نسل آینده الیه: سوگند (اما بعد، […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۳۰
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۳۰ و من خطبه له ع فی مقاصد أخرى فَإِنَّ تَقْوَى اَللَّهِ مِفْتَاحُ سَدَادٍ وَ ذَخِیرَهُ مَعَادٍ وَ عِتْقٌ مِنْ کُلِّ مَلَکَهٍ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۸۰ – ترجمه اردبیلی
هنگامی که خلیفه شد بسوی امیران لشکرهااما پس از حمد خدا و صلوات پس بدرستی که هلاک شدند آنانکه بودند پیش از شما بدرستی که ایشان منع کردند مردمان را […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳۱۷
[صفحه ۵۹۴]اقول: هکذا فی (المصریه)، و زاد (ابن میثم) بعد (محمد بن ابیبکر) رضوان الله علیه و کذا (ابن ابیالحدید). و کیف کان فرواه المدائنی و الطبری، فقالا: قدم الحجاج […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۱۲۸ – فتنههای بصره
علم علیو ما سوی ذلک فعلم علمه الله نبیه فعلمنیه و دعالی بان یعیه صدری و تضطم علیه جوانحی (جوارحی)(دانش اصلی پیرامون برخی از اشیا به عنوان علم غیب در […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۲۰۹ – هنگام عیادت علاء بن زیاد حارثى
بِالْبَصْرَهِ، وَ قَدْ دَخَلَ عَلَى الْعَلاءِ بنِ زِیادِ الْحارِثی ـ وَ هُوَ مِنْ أَصْحابِهِ ـ یَعُودُهُ، فَلَمّا رَأى سِعَهَ دارِه قالَ:از سخنان امام(علیه السلام) است هنگامى که حضرت در بصره […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۹۰
[صفحه ۳۹۷]الخصومه: الجدال و النزاع، و المبالغه فیها الحرص علی الفوز بکل سبیل، و التقصیر فیها سکوت الانسان عن حقه، و المعنی من تجاوز فی النزعات وقع فی المحرمات، و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۲۳
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۲۳ و من کلام له ع قاله لأصحابه فی ساحه الحرب بصفین وَ أَیُّ اِمْرِئٍ مِنْکُمْ أَحَسَّ مِنْ نَفْسِهِ رَبَاطَهَ جَأْشٍ عِنْدَ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۶۳ – ترجمه اردبیلی
و فرمود نیست خیری که مستحق؟؟؟ نامیدن شر باشد آن شر که بعد از انرا و بهشت باشد و هر نعمتی نسبت ببهشت حقیر است وبیمقدار و هر بلائی که […]