آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۴۶
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۴۶ و من کلام له ع و قد استشاره عمر بن الخطاب فی الشخوص لقتال الفرس بنفسه إِنَّ هَذَا اَلْأَمْرَ لَمْ یَکُنْ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – نامه ۶۰ – به فرماندارانی که ارتش..
نهی از مردم آزاریقد اوصیتهم بما یجب لله علیهم من کف الاذی و صرف الشذی(البته، به آنان توصیه کردم که به آنچه خدا از آنان، خواسته است مراعات کنند از […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۱۳۸
[صفحه ۲۹۷]اللغه: النواجذ: الاسنان التی تبدوا عند الضحک، کما فی مجمع البحرین للطریحی، و یومیء الیه قول الامام (بادیا). و الاخلاف: جمع الخلف- بکسر الخاء- و هو حلمه ضرع الناقه. […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۲۱۰ – در وصف سالکان
[صفحه ۱۰۰]گفتار آن حضرت (ع) است: (خردش را زنده کرد، و نفس سرکش خود را میراند، تا آن جا که بدنش ضعیف و اندامش لاغر و نزار شد، و تندی […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۶ – ترجمه اردبیلی
درگذرید از خداوندان مروتها از سر در آمدنهای ایشان پس نمیلغزد از ایشان لغزنده بجز بتوفیق و عنایت خدا بدست اوست برمیدارد او را از آن نجات میدهدبرگرفته از کتاب […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۹۷
[صفحه ۲۸۳]اقول: رواه ابن قتیبه فی (عیونه) عنه (ع) الا انه قال بدل (علی الجاهل) (علی الجهول) و روی عن الصادق (ع) ان الملائکه ایضا انصاره علی الجاهل فروی عنه […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۷۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۷۲ وَ قَالَ ع فِی دُعَاءٍ اِسْتَسْقَى بِهِ اَللَّهُمَّ اِسْقِنَا ذُلُلَ اَلسَّحَابِ دُونَ صِعَابِهَا قال الرضی و هذا من الکلام العجیب الفصاحه […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۵
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۵ وَ قَالَ ع مَنْ أَسْرَعَ إِلَى اَلنَّاسِ بِمَا یَکْرَهُونَ قَالُوا فِیهِ بِمَا لاَ یَعْلَمُونَ حکمت ۳۵ ضرورت موقعیّت شناسى (اخلاق اجتماعى) […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۹۹
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۹۹ وَ سَمِعَ رَجُلاً یَقُولُ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ فَقَالَ إِنَّ قَوْلَنَا إِنَّا لِلَّهِ إِقْرَارٌ عَلَى أَنْفُسِنَا بِالْمُلْکِ وَ قَوْلَنَا […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۲۱۸ – دعائی از آن حضرت
[صفحه ۱۷۲]دعاهای آن حضرت (ع) است: فهاهه: عاجز بودن عمه: سرگردانی (بارخدایا تو برای دوستانت از همهی مونسها، مانوستری و در کفایت کردن آنان که بر تو توکل کنند حاضرتری […]