آرشیو امام علی (ع)
-
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۴۶ – به یکى از فرماندارانش
از نامه هاى امام(علیه السلام)خطاب به بعضى از فرماندارانش است(۱)۱ . سند نامه:در اینکه مخاطب این نامه کیست بسیارى از شارحان به اجمال از آن گذشته اند; ولى صاحب کتاب […] -
0
فضائل امام علی الطالِعُ
جمال آفتابی.همچنین مراجعه شود به: اَعْظَمُ النّاسِ مَنْزِلَهً [۱۶۷۹]طَوْدُ کُلِ ّ وَفّارٍاصل و اساس هر فراوانی.همچنین مراجعه شود به: بَیاضُ صُبْحِ الْیقِینِ [۱۷۴۴]برگرفته از کتاب الامامه عند الشیعه الامامیه باخرین […] -
0
اصحاب امام علی – مقداد بن اسود (مقداد کندی)
اشارهمقداد فرزند «اسود بن عمرو بن ثعلبه کندی بهرائی» معروف به مقداد بن اسود و مقداد کندی است؛ زیرا او در اصل فرزند مردی به نامِ عمرو بهرائی از قبیله […] -
0
زفتی و تنگ چشمی در سخنان امام علی
زفتی یا بخل آن چنان پیامد ضد ارزشی و ضد تکاملی دارد که حجم بسیاری از متون اخلاقی و ادبی و کتابهای موعظه و حکمت را به خود اختصاص داده […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۷۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۷۲ وَ قَالَ ع اَلدَّهْرُ یُخْلِقُ اَلْأَبْدَانَ وَ یُجَدِّدُ اَلْآمَالَ وَ یُقَرِّبُ اَلْمَنِیَّهَ وَ یُبَاعِدُ اَلْأُمْنِیَّهَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ نَصِبَ وَ مَنْ […] -
0
معاویه در شام زمان عثمان
در فصل نوزدهم گفتیم که عمر معاویه را به فرمانداری شام تعیین کرد،و بعد اردن نیز ضمیمه شام شد.عمر،عمر بن سعد انصاری را والی حمص و قنسرین،و عبد الرحمان بن […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۴۴ – سرزنش مصقله پسر هبیره
[صفحه ۲۴۷]از سخنان آن حضرت است هنگامی که مصقله بن هبیره الشیبانی به سوی معاویه فرار کرد، بیان فرموده است. وی تعدادی اسیر را از معقل بن قیس با پول […] -
0
ائمه معصومین ریسمان محکم الهی
۳۵ مائده.ترجمه: ای کسانی که ایمان آوردهاید، از خدا پروا کنید و به او (توسل و) تقرب جویید.حدیث: «و عن علی علیه السّلام قال: قال رسول اللّه صلّی اللّه علیه […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۱۸
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۱۸ وَ قَالَ ع اَلْحِلْمُ عَشِیرَهٌ حکمت ۴۱۸ ره آورد حلم (اخلاقى، اجتماعى) و درود خدا بر او، فرمود: حلم و بردبارى، […] -
0
مراد تابِعُهُ تابِعُ الرَسُولِ در سخنان پیامبر
رسول خداصلی الله علیه وآله در ولایت، فضیلت و منقبت امیرالمومنین علیه السلام فرمود:«اَمْرُهُ اَمْرِی، نَهْیهُ نَهْیی وَتابِعُهُ تابِعِی»؛«فرمان او فرمان من است، و نهی او نهی من و تابع […]