آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۰۸
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۰۸ وَ قَالَ ع لَقَدْ عُلِّقَ بِنِیَاطِ هَذَا اَلْإِنْسَانِ بَضْعَهٌ هِیَ أَعْجَبُ مَا فِیهِ وَ ذَلِکَ اَلْقَلْبُ وَ ذَلِکَ أَنَّ لَهُ مَوَادَّ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۲۳ – ترجمه اردبیلی
این کلام حضرت استو گوئیا من مینگرم بسوی شما که آواز میکنید در ازدحام کردن بهزیمت و فرار همچو آواز پوستهای سوسمار فرا نمیگیریدحقی را و منع نمیکنید ستمی را […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۹۸ – سخن در مورد ستم هاى بنى امیه
خطبه ۹۸(۱) و من کلام له (علیه السلام) یشیر فیه إلى ظلم بنى أمیّهامام(علیه السلام) در این خطبه اشاره به ستم هاى بنى امیّه مى فرماید. ۱٫ سند خطبه: به […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۴۵ – گذرگاه دنیا
و هو بعض خطبه طویله خطبها یوم الفطر، و فیها یحمد الله و یذمّ الدّنیا.این قسمتى از یک خطبه طولانى است که امام (علیه السلام) روز عید فطر براى مردم […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۴۳ – ترجمه اردبیلی
و فرمود اندیشه آینهایست صافی و عبرت گرفتن از احوال نیک و بد بیم کننده نفس اوست و کافیست برای ادب گرفتن نفسخودت دور شدن تو از چیزی که مکروه […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۴۴۶
[صفحه ۴۷۴]القوه و الثروه و العزه کلها فی مرضاه الله و القرب من رحمته، و الفقر و الذل و الضعف کله فی غضبه تعالی. هذا هو مقیاس الفضل و الحق […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۵۳ به مالک – برترین فرماندهان لشکر
وَلْیَکُنْ آثَرُ رُءُوسِ جُنْدِکَ عِنْدَکَ مَنْ وَاسَاهُمْ فِی مَعُونَتِهِ، وَأَفْضَلَ عَلَیْهِمْ مِنْ جِدَتِهِ، بِمَا یَسَعُهُمْ وَیَسَعُ مَنْ وَرَاءَهُمْ مِنْ خُلُوفِ أَهْلِیهِمْ، حَتَّى یَکُونَ هَمُّهُمْ هَمّاً وَاحِداً فِی جِهَادِ الْعَدُوِّ; فَإِنَّ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۹۹ – ترجمه اردبیلی
و از خطبه دیگریست مر علی علیه السلام راحمد مر خدای را است که پراکنده کننده است در خلق فضل و اکرام خود را و گستراننده است در میان ایشان […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳۰۶
[صفحه ۳۹۵]اقول: اما قوله (ع) (ردوا الحجر من حیث جاء) فذکره الکرمانی فی (امثاله) و قال: (یعنی لا تقبل الضیم و ارم من رماک) الا ان کونه مثلا لغیره (ع) […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۲۴۸
[صفحه ۳۳۹]فی (العیون): قال الشعبی: الحسود منغص بما فی ید غیره. و قال بزرجمهر: ما راینا اشبه بالمظلوم من الحاسد. و قال الاحنف: لا راحه لحسود. و کان یقال: سته […]