آرشیو نهج البلاغه

0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۳۴

امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۳۴ و من کتاب له ع إلى محمد بن أبی بکر لما بلغه توجده من عزله بالأشتر عن مصر ثم توفی الأشتر […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۴۶

[صفحه ۴۴۵]و قال علیه‌السلام: و الراضی بفعل قوم کالداخل فیه معهم یشهد له قوله تعالی ثمود: (فعقروها فدمدم علیهم ربهم بذنبهم فسواها و لا یخاف عقباها) نسب العقر الی الجمیع […]
ادامه ...
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۷۳ – ترجمه اردبیلی

مر عمار بن یاسر را در وقتی که شنید ازو که باز میگردانید بمغیره بن شعبه کلامیرا و با او مجادله میکرد بگذار او را ای عمار پسبدرستی که ان […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۳

[صفحه ۴۵۱](بدی و گناهی که تو را غمگین سازد، نزد خدا بهتر از عمل نیکی است که تو را به خودبینی وادارد). مقصود امام (ع) از بدی و گناهی که […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه مکارم نامه ۵۸ – به اهالى شهرها

از نامه هاى امام(علیه السلام)به اهالى (تمام) شهرهاست که آنچه را میان آن حضرت و اهل صفین واقع شده در آن، بیان کرده است.(۱)۱٫ سند نامه: در مصادر نهج البلاغه، […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۲۳۰ – تقوا، پایان زندگى، آمادگى براى سفر آخرت

فی مَقاصِدَ أُخْرىاز خطبه هاى امام(علیه السلام) است که پیرامون مسائل گوناگون دیگرى سخن مى گوید (تقوا، پایان زندگى، آمادگى براى سفر آخرت و صفات زاهدان).(۱)۱٫ سند خطبه:دو نفر از […]
ادامه ...
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۳۲ – ترجمه اردبیلی

و از سخن علی علیه السلام بر او سلام در شکایت از اصحاب خودای مردمان بدرستی که ما بامداد کردهایم در روزگار بغایت ستیزنده ستمکار و در زمان سخت جفاکار […]
ادامه ...
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۹

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۹ وَ قَالَ ع اِتَّقُوا ظُنُونَ اَلْمُؤْمِنِینَ فَإِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى جَعَلَ اَلْحَقَّ عَلَى أَلْسِنَتِهِمْ حکمت ۳۰۹ ارزش گمان مؤمن (اخلاقى، معنوى) و […]
ادامه ...
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۱۸۹ – ترجمه اردبیلی

و از سخن علی علیه السلام بر او باد سلاممیداند خدا آواز ناله حیوانات را در بیابانها و گناهان بندگان را در خلوتها و آمد شد ماهیان را در دریاهای […]
ادامه ...
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۶۸

[صفحه ۷۹۰](سختترین گناهان، گناهی است که صاحب گناه آن را سبک شمارد). توضیح آن که گنهکار به خاطر سبک شمردن گناه، آن را به حدی ادامه میدهد که به صورت […]
ادامه ...