آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۴۰
[صفحه ۴۴۷]امام (ع) به یکی از یارانش که بیمار بود فرمود: (خداوند، رنج تو را باعث برطرف شدن گناهانت قرار داده، البته بیماری پاداشی ندارد، اما گناهان را از بین […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۹۶
[صفحه ۳۹۹]المراد بالمسکین صاحب الحاجه مهما کان نوعها، و المراد برسول الله هنا امره تعالی و طلبه، و المعنی ان من یاته صاحب حاجه یقدر علی قضائها و ردها و […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۲۰۵
[صفحه ۵۹۷](هر کس چوبهای درخت وجودش نرم باشد، شاخههایش زیاد میشود). لفظ عود را برای طبیعت انسان استعاره آورده است و نرمی آن را نیز کنایه از فروتنی، و همچنین […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم – خطبه ۶۴ – دعوت مردم به انجام اعمال صالح
خطبه ۶۴(۱) و من خطبه له علیه السّلامفِی المبادره إلى صالح الأعمالدر این خطبه امام(علیه السلام) مردم را به انجام اَعمال صالح دعوت مى کند. ۱٫ سند خطبه: بخش هایى […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۷۱ – ترجمه اردبیلی
نگفتند مردمان مر چیزی را که خرمی و خوشی مر او راست که پنهان کرد از برای او روزگار روزید را در آخر کاربرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۴۷
[صفحه ۲۷۳]اللغه: الادیم: الجلد المدبوغ. و العکاظی: نسبه الی سوق عکاظ. و العرک: الدلک، تمال: عرک الجلد ای دلکه. و المراد بالنوازل و الزلازل هنا الخطوب و الکوارث. الاعراب: بک، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۳۸۰
نعمت بهشتیو کل نعیم دون الجنه فهو محقور(هر نعمتی، جز بهشت، ناچیز است).سعدی:دلی که حور بهشتی ربود و یغما کردکی التفات کند بر بتان یغمایی؟ [۴۲۹۷].برگرفته از کتاب شرح و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۱۴
[صفحه ۶۲۰]و قال علیهالسلام: اقول: و قال علیهالسلام فی قریب من هذا المعنی التدبیر قبل العمل یومنک من الندم بعده و الفرصه تمر مر السحاب. قال تعالی: (و انفقوا من […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۵۸
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۵۸ وَ قَالَ ع اَلْمَالُ مَادَّهُ اَلشَّهَوَاتِ حکمت ۵۸ توانگرى و شهوتها (اخلاقى) و درود خدا بر او، فرمود: ثروت، ریشه شهوتهاست. -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۶۱ – ترجمه اردبیلی
و فرمود بتحقیق روشن شد صبح برای صاحب دو چشم یعنی راه حق همچو صبح روشن استبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی