آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۱۳ – در اندرز به مردم
[صفحه ۱۶۹]ستایش ویژه خداوندی است که حمد را به نعمت، و نعمت را به شکر پیوند میدهد. او را بر نعمتهایش ستایش میکنیم، همانگونه که بر بلایش سپاس میگزاریم، و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۷۰
[صفحه ۲۳۴]اقول: رواه (الارشاد) مع اختلاف و زیادات. فقال: قال (ع): یا اهل الکوفه انتم کام مجالد حملت فاملصت. فمات قیمها. فطال تایمها، و ورثها ابعدها، (الفصل التاسع- فی اخباره(ع) […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۶۷
[صفحه ۴۵۵]و قال علیهالسلام: اقول: فی (الاستیعاب) قال معاویه لخیر بن اوس الطائی: من سیدکم الیوم؟ قال: من اعطی سائلنا، و اغضی عن جاهلنا، و اغتفر زلتنا. و قیل للاحنف […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – کلمه غریب ۲
[صفحه ۵۶۲]و فی حدیثه علیهالسلام: اقول: قال ابن ابیالحدید قال ابن میثم: هذه الکلمه لصعصعه بن صوحان العبدی، و کفی صعصعه بها فخرا ان یکون مثل علی علیهالسلام یثنی علیه […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – خطبه ۱۳۲
[صفحه ۲۰۷](الفصل السادس و الثلاثون- فی الموت) اقول: قوله: (فانه و الله الجد لا اللعب) فیه من التاکید ما لا مزید علیه لکون المخاطبین عملهم عمل المنکر اشد الانکار و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۳۵۵
[صفحه ۳۱۹] اما اصل (الخرق) ففی (الکافی) عن النبی (ص): لو کان الخرق خلقا یری ما کان شیء من خلق الله تعالی اقبح منه. و عن ابیجعفر (ع): من قسم […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۶
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۰۶ وَ قَالَ ع کَفَى بِالْأَجَلِ حَارِساً حکمت ۳۰۶ نگهدارندگى أجل (اعتقادى) و درود خدا بر او، فرمود: اجل، نگهبان خوبى است. […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۷
[صفحه ۳۹۳]اللغه: موصوله: مجموعه من کل واد عصا. و محبره: مزینه. و امضیتها: اجزتها و انفذتها. و هجر: هذی. و لاغطا: مصوتا. و خابطا: سائرا بغیر هدی. الاعراب: لاغطا حال […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۱۶۷ – پس از بیعت با حضرت
[صفحه ۵۸۴]از سخنان آن حضرت علیه السلام است: اجلب علیه: بر ضد او گرد آورد. شوکت: نیرو، عبدان: با تشدید دال و تخفیف آن و کسر عین و ضم آن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۳۸
[صفحه ۵۵۱]اللغه: السرادق: الخیمه. و المراد بیستراح الیه هنا یعمل به. و لاینکل: لایرجع. و الروع: الخوف. و الظبه: حد السیف. و نبا السیف: لم یوثر فی المضروب. و الضریبه: […]