آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۹۱
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۹۱ وَ قَالَ ع وَ قَدْ عَزَّى اَلْأَشْعَثَ بْنَ قَیْسٍ عَنِ اِبْنٍ لَهُ یَا أَشْعَثُ إِنْ تَحْزَنْ عَلَى اِبْنِکَ فَقَدِ اِسْتَحَقَّتْ مِنْکَ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۲۷۹
[صفحه ۲۸۹](الفصل السابع و العشرون- فی القضاء و القدر) اقول: الاصل فیه ما رواه ابن بابویه فی (توحیده) باسناده عن عبدالملک بن عنتره عن ابیه عن جده قال: جاء رجل […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۶۵
[صفحه ۳۸۳]المراد بالذکر الحکیم القرآن، اما المراد بالذی سمی فیه فهو (فمن یعمل مثقال ذره خیرا یره و من یعمل مثقال ذره شرا یره- ۸ الزلزله). و (لیجزی الذین اسائوا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – خطبه ۱۲۹ – درباره پیمانهها
تلاش شیطان در انحراف انسانو لا الشیطان فی هلاک الناس الا طمعا(و شیطان جز طمع در هلاکت مردم کار دیگری ندارد)امام خمینی (ره):زاده اسماء را با جنه الماوی چه کاریدر […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۱۷۱
[صفحه ۵۷۳](طمع باعث بندگی همیشگی است.) کلمه رق را از آن جهت برای طمع استعاره آورده است که لازمهی طمع، تسلیم شدن در برابر آن چیزی است که به آن […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۹۲
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۹۲ وَ قَالَ ع أَوْضَعُ اَلْعِلْمِ مَا وُقِفَ عَلَى اَللِّسَانِ وَ أَرْفَعُهُ مَا ظَهَرَ فِی اَلْجَوَارِحِ وَ اَلْأَرْکَانِ حکمت ۹۲ والاترین دانش […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – نامه ۹ – به معاویه
قریش و مظلومیت امامو هموا بنا الهموم(قبیلهی قریش هر گونه غم و اندوه را به جانهای ما روا داشتند.)لامع:افسردهاند اهل جهان بس که از المگویا گرفته آدمیان را همه نعاس […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۲۱۶
[صفحه ۳۳۷](الفصل الثالث و الاربعون- فی مکارم الاخلاق) قالوا: تذکر قوم من ظرفاء البصره الحسد، فقال رجل منهم: ان الناس ربما حسدوا علی الصلب. فانکروا علیه ذلک. ثم جاءهم بعد […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۴ – ترجمه اردبیلی
از بنده خدا علی امیر مؤمنان علیه السلام بسوی بعضی از فرماندهان لشکرشپس اگر باز گردند از شکنندگان بیعت بسایه فرمانبرداری پس آن چیزیست که دوست میداریم ما آنرا و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۴۵۸
[صفحه ۴۸۰]هذه الکلمه وردت ایضا فی کلام النبی (ص). و الوکاء: رباط القربه، و الالسه: موخر الانسان، و المراد بها هنا الوعاء، و المعنی ان الالسه وعاء او کالوعاء تربطه […]