آرشیو نهج البلاغه

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۱۵ وَ قَالَ ع فِی صِفَهِ اَلدُّنْیَا تَغُرُّ وَ تَضُرُّ وَ تَمُرُّ إِنَّ اَللَّهَ تَعَالَى لَمْ یَرْضَهَا ثَوَاباً لِأَوْلِیَائِهِ وَ لاَ عِقَاباً […]

ادامه ...

امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۶۲ وَ قَالَ ع إِذَا حُیِّیتَ بِتَحِیَّهٍ فَحَیِّ بِأَحْسَنَ مِنْهَا وَ إِذَا أُسْدِیَتْ إِلَیْکَ یَدٌ فَکَافِئْهَا بِمَا یُرْبِی عَلَیْهَا وَ اَلْفَضْلُ مَعَ […]

ادامه ...

امام علی (ع) – نهج البلاغه – نامه ۶ و من کتاب له ع إلى معاویه إِنَّهُ بَایَعَنِی اَلْقَوْمُ اَلَّذِینَ بَایَعُوا أَبَا بَکْرٍ وَ عُمَرَ وَ عُثْمَانَ عَلَى مَا بَایَعُوهُمْ […]

ادامه ...

مزاح نکرد مرد مزاح کردنی مگر که انداخت از عقل خود انداختنیبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی

ادامه ...