آرشیو نهج البلاغه
-
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۳۶
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۳۶ و من خطبه له ع فی تخویف أهل النهروان فَأَنَا نَذِیرٌ لَکُمْ أَنْ تُصْبِحُوا صَرْعَى بِأَثْنَاءِ هَذَا اَلنَّهَرِ وَ بِأَهْضَامِ هَذَا […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – کلمه غریب ۵
اثر ایمان در دلان الایمان یبدو لمظه فی القلب …البته: ایمان، نخست به صورت نقطهی درخشانی، در صفحه قلب آدمی پدیدار میشود و هر چه ایمان آدمی قویتر میشود آن […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۵۰ – ترجمه اردبیلی
صفحه ۲۷۱ از ۳۰۲مصاحب پادشاه مانند سواریست بر شیر حسد میبرند بمنزلت او و او داناتر است بموضع خود از خوف و خطربرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۵۹
حرص بیهوده برای روزی نداشتنیابن آدم لا تحمل هم یومک الذی لم یاتک علی یومک (عمرک) الذی قد اتاک فانه ان یک من عمرک یات الله فیه برزقک(ای فرزند آدم! […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – نامه ۴۲ – به عمر بن ابیسلمه
[صفحه ۱۵۳]از جمله نامه های امام (ع) به عمر بن ابیسلمهی مخزومی که از طرف آن بزرگوار حاکم بحرین بود و او را برکنار کرد، و به جای او نعمان […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۳
پرهیز از بخل و حسادتالبخل عار(بخلورزی، ننگ است)منوچهری:بستان کشور، جود و بفشان زر و درمبشکن لشکر بخل و بفکن پیکر آزفرخی:از بخیل چنان کند پرهیزکه خردمند پارسا، ز حرام [۳۲۷۱].انوری:گر […] -
0
خطبه ۱۶۸ نهج البلاغه – به هنگام رفتن اصحاب جمل به شهر بصره
و من خطبۀ له ع عِندَ مَسِیرِ اءصْحابِ الْجَمَلِ إ لَی الْبَصْرَهِإِنَّ اللَّهَ بَعَثَ رَسُولًا هَادِیا بِکِتَابٍ نَاطِقٍ وَ اءَمْرٍ قَائِمٍ ، لَا یَهْلِکُ عَنْهُ إِلا هَالِکٌ ، وَ إِنَّ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۵
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۵ وَ قَالَ ع لَوْ ضَرَبْتُ خَیْشُومَ اَلْمُؤْمِنِ بِسَیْفِی هَذَا عَلَى أَنْ یُبْغِضَنِی مَا أَبْغَضَنِی وَ لَوْ صَبَبْتُ اَلدُّنْیَا بِجَمَّاتِهَا عَلَى اَلْمُنَافِقِ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۴۱۷ – ترجمه اردبیلی
و فرمود چیست مر فرزند آدمرا و نازیدن که اول او آب منیست و پایان او مردار روزی نمیتواند دادنسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۴۰۵صفحه ۲۹۵ از ۳۰۲نفس […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۴۵۶
[صفحه ۴۷۹]المرود: من ارود اروادا و رویدا ای تمهل، و المراد بالمرود هنا المده التی یکون فیها الامویون یدا واحده، و کادتهم: مکرت بهم، و الضباع: جمع الضبع نوع من […]