آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۴۸
حسد و تندرستیصحه الجسد من قله الحسد(سلامتی بدن، نشانهی اندک بودن حسد صاحب آن است)سعدی:توانم آن که نیازارم اندرون کسیحسود را چکنم کوز خود به رنج درستبمیر تا برهی ای […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۳۶
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۳۶ وَ قَالَ ع اَلْمَسْئُولُ حُرٌّ حَتَّى یَعِدَ حکمت ۳۳۶ مسؤولیّت وعده دادن (اخلاقى، اجتماعى) و درود خدا بر او، فرمود: کسى […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۷۸ – پاسخ اخترشناس
[صفحه ۴۶۴]از خطبه های آن حضرت (ع) است این گفتار را امام (ع) به هنگام حرکت به سوی خوارج در پاسخ فردی از اصحاب که معتقد بود از علم نجوم […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۵۶
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۵۶ وَ قَالَ ع عَلَیْکُمْ بِطَاعَهِ مَنْ لاَ تُعْذَرُونَ بِجَهَالَتِهِ حکمت ۱۵۶ ضرورت خدا شناسى و اطاعت (اخلاقى، عبادى، اعتقادى) و درود […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۴۷۱
[صفحه ۴۴۰]اقول: هو کسابقه، قوله(یقال حشمه … ) حاشیه خلطت بالمتن لعدم وجوده فی(ابن ابیالحدید و ابن میثم و النسخه الخطیه) و لخروجه من موضوع النهج کما عرفت فی سابقه، […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۴۲ – ترجمه اردبیلی
صفحه ۲۶۷ از ۳۰۲ای فرزند آدم باش وصی نفس خود در حین حیات خود و عمل کن درنسخه نهج البلاغه (براساس ترجمه اردبیلی)، ص: ۳۷۶در مال خود آنچه اختیار میکنی […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۳۰۴
[صفحه ۴۰۳]المراد بالاقبال هنا حضور القلب، و تصور الموت و سکراته، و القبر و وحشته، و هول الموقف غدا و حسابه، و الخوف من الله و عظمته، و الهیبه من […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۱۲۷
[صفحه ۲۴۴]اللغه: المحصن- بفتح الصاد- المتزوج. و الفیء: الغنیمه. و ضرب به فی التیه: سلک به فی مسالک الضیاع و الهلاک. و النمط الاوسط: المذهب او النوع الاوسط. و الشعار: […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۳۱ – دستورى به ابن عباس
لما أنفذ عبدالله بن عباس إلى الزبیر یستفیئه إلى طاعته قبل حرب الجمل. این قسمت در واقع خطبه نیست، بلکه بخشى از کلامى است که على (علیه السلام)به ابن عباس […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – نامه ۵۸
[صفحه ۱۳۶]اللغه: النائره: العداوه و الشحناء، و الثائره: الضجه و الشعب، و رویت بهما، و المعنی متقارب. و رکدت: تمکنت: و وقدت: التهبت. و حمست: اشتدت. و ضرستنا: عضتنا باضراسها. […]