آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – نامه ۱ – به مردم کوفه
[صفحه ۵۷۳]گزیدهای از نامه های امام برگزیدهای از نامه های سرورمان امیرالمومنین (ع) به دشمنان و فرمانروایانش در شهرها، و به همراه آن، گزیدهای از عهدنامه های آن حضرت به […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – حکمت ۳۵۵
[صفحه ۷۰۹]خرق: حماقت، نادانی، (از نادانی است عجله به کاری پیش از توانایی، و همچنین، سستی نمودن پس از فرا رسیدن وقت مناسب). شتابزدگی برای رسیدن به حاجتی و شتافتن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – نامه ۴۰ – به یکی از کارگزاران خود
حسابرسی قیامتو اعلم ان حساب الله اعظم من حساب الناس(آگاه باش که حسابرسی خدا سختتر از حسابرسی آدمی است)باباطاهر:وای از روزی که قاضیمان خدا بوسر پل صراطم ماجرا بوبه نوبت […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – خطبه ۲۱۲ – ترجمه اردبیلی
و از سخن علی علیه السلام بر او باد سلامای قوم بفریاد رسید برای تعجب کردن مطلوبیرا که چه دور است از نظر اعتبار و زیارت کنندگان که غافلند از […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم خطبه ۲۳۶ – حوادث بعد از هجرت پیامبر
اقْتَصَّ فیهِ ذِکْرَ ما کانَ مِنْهُ بَعْدَ هِجْرَهِ النَّبِی(صلى الله علیه وآله) ثُمَّ لِحاقُهُ بِهِ:از سخنان امام(علیه السلام) است که پیرامون حوادث بعد از هجرت پیامبر(صلى الله علیه وآله) و […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم – خطبه ۸۸ – اسباب هلاکت امّت ها
خطبه ۸۸(۱) و من خطبه له علیه السّلامو فیها بیان للاسباب الّتی تهلک النّاسامام(علیه السلام) در این خطبه (بخشى از) اسباب هلاکت امّت ها را بیان فرموده است (و چگونگى […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۱۷
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۲۱۷ وَ قَالَ ع فِی تَقَلُّبِ اَلْأَحْوَالِ عِلْمُ جَوَاهِرِ اَلرِّجَالِ حکمت ۲۱۷ دگرگونى روزگار و شناخت انسانها (اخلاقى، علمى) و درود خدا […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۱۵ – ترجمه اردبیلی
فرمود هر آینه نسبت دهم اسلامرا نسبتی که نسبت نداده آنرا هیچیک پیش از من اسلام تسلیم نفس است بامر حق و تسلیم یقیناست و یقین تصدیقست و تصدیق اقرار […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۸۶
[صفحه ۳۹۵]المراد بمسیره الشمس سیرها بحسب رویه العین لا یحسب الواقع، کما فی الایه ۸۶ و ۹۰ من سوره الکهف: (حتی اذا بلغ مغرب الشمس.. حتی اذا بلغ مطلق الشمس). […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۲
شرافت عمل نیکومن ابطاء به عمله لم یسرع به نسبه (حسبه)(کسی که عمل او مایه کندی وی شود حسب و نسب او عامل سرعت او نشود)سعدی:چو کنعان را طبیعت بیهنر […]