آرشیو نهج البلاغه
-
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۷۳ – هنگام بیعت شورا با عثمان
[صفحه ۴۴۰]از سخنان آن حضرت (ع) است که به هنگام تصمیم گرفتن مردم برای بیعت با عثمان ایراد فرموده است زخرف: زینت، زیور بعضی زخرف را به طلا معنی کردهاند. […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۵۶ – ترجمه اردبیلی
زبان دریست درنده اگر باز گذاشته شود بخودش بگزد گزندهتر از هر گزندهبرگرفته از کتاب نهج البلاغه ترجمه اردبیلی -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۱۴۵
[صفحه ۲۸۲]مصداق قوله (ع) و شاهد کلامه (ع) قصه یوسف (ع) مع اخوته قال تعالی (قال هل علمتم ما فعلتم بیوسف واخیه اذا انتم جاهلون ۰قالوا ءانک لانت یوسف قال […] -
0
خطبه ۶۷ نهج البلاغه – وقتى که امارت مصر را به محمد بن ابوبکر واگذاشت
و من کلام لهع لَما قُلّد مُحَمّد بْنَ اءبی بَکْرِ مصر فملکت عَلیه وَقتل : وَ قَدْ اءَرَدْتُ تَوْلِیَۀَ مِصْ رَ هاشِمَ بْنَ عُتْبَۀَ وَ لَوْ وَلَّیْتُهُ إِیَّاهَا لَمَّا خَلَّی […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد تقی شوشتری – حکمت ۲۵۹
[صفحه ۴۷۲](الفصل الستون- فی موضوعات مختلفه) و قال علیهالسلام: قال الرضی: و قد مضی هذا الکلام فیما تقدم من هذا الباب الا انه هاهنا اوضح و اشرح، فلذلک کررناه علی […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۵۰
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۵۰ وَ قَالَ ع قُلُوبُ اَلرِّجَالِ وَحْشِیَّهٌ فَمَنْ تَأَلَّفَهَا أَقْبَلَتْ عَلَیْهِ حکمت ۵۰ راه جذب دلها (اخلاقى، اجتماعى) و درود خدا بر […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۷۶
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۷۶ وَ قَالَ ع إِنَّ اَلْأُمُورَ إِذَا اِشْتَبَهَتْ اُعْتُبِرَ آخِرُهَا بِأَوَّلِهَا حکمت ۷۶ روش تحلیل رویدادها (روش تجربى) (اخلاقى، علمى، سیاسى) و […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۲۱۷
طمع و بردگیالطامع فی وثاق الذل(طمعکار در کمند ذلت گرفتار است)لامع:بود چشم دلش کور ار به جز لطف خداوندیکسی چشم طمع اندر جهان بر لطف کس داردیا رب دلم از […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۳۵
[صفحه ۲۳۲]اللغه: الخطب: الامر و الشان، و قد یکون یسیرا او فادحا، و الفادح: الثقیل. و الحدث: الحادث المنکر غیر المعروف. و نخل الشیء: صفاه، و المراد هنا ان الامام […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۲۲۷ – در ستایش پیامبر
[صفحه ۲۲۳]از خطبه های آن حضرت (ع) است قسمت اول خطبه مشاهد: مکانهای حضور و مجلسها مرائی: جمع مرآه به فتح میم صورت، منظر مثل: فلان حسن فی مرآه العین […]