آرشیو نهج البلاغه
-
0
نامه ۱۴ نهج البلاغه – به لشگر خود پیش از دیدار با دشمن در صفّین
و من وصیۀ له ع لِعَسْکَرِهِ قَبْلَ لِقاءِ الْعَدُوُّ بِصِفَّینَصفحه ۲۳ از ۹۱لا تُقاتِلُوهُمْ حَ تَّی یَبْدَؤُوکُمْ ، فَإِنَّکُمْ بِحَمْدِ اللَّهِ عَلی حُجَّۀٍ ، وَ تَرْکُکُمْ إِیّاهُمْ حَتَّی یَبْدَؤُوکُمْ حُجَّۀٌ […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۰۳
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۰۳ وَ رُئِیَ عَلَیْهِ إِزَارٌ خَلَقٌ مَرْقُوعٌ فَقِیلَ لَهُ فِی ذَلِکَ فَقَالَ یَخْشَعُ لَهُ اَلْقَلْبُ وَ تَذِلُّ بِهِ اَلنَّفْسُ وَ یَقْتَدِی بِهِ […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۲۶۴
[صفحه ۳۸۲]المداحض: المزالق، و المراد بها هنا الفتن التی اثارها الناکثون و القاسطون و المارقون، و المعنی لو استقامت الامور للامام کما ینبغی لقلب الاوضاع الفاسده و التقالید الممقوته راسا […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۳۶۰ – ترجمه اردبیلی
و فرمود میل کردن بمتاع دنیا با وجود آنچه دیده میشود از آن از تغیر و زوال نادانیست و تقصیر کردن در نیکوئی کردار هر گاهواثق باشی بثواب بر آن […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – خطبه ۴۷
[صفحه ۲۷۳]اللغه: الادیم: الجلد المدبوغ. و العکاظی: نسبه الی سوق عکاظ. و العرک: الدلک، تمال: عرک الجلد ای دلکه. و المراد بالنوازل و الزلازل هنا الخطوب و الکوارث. الاعراب: بک، […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد دشتی – حکمت ۷۱
نزدیک شدن به مرگنفس المرء خطاه الی اجله(هر نفسی، گامی به سوی مرگ است)مولوی:مرگ از خاطر به ما نزدیکترخاطر غافل کجاها میرود [۳۴۹۲].برگرفته از کتاب شرح و تفسیر نهج البلاغه […] -
0
شرح نهج البلاغه مکارم – خطبه ۶۷ – سخن در برابر گروهى از قریش
خطبه ۶۷(۱) و من کلام له علیه السلامقالوا: لمّا انتهت إلى امیرالمؤمنین علیه السلام أنباء السقیفه بعد وفاه رسول اللّه صلّى اللّه علیه و آله و سلّم، قال علیه السلام: […] -
0
شرح نهج البلاغه ابن میثم بحرانی – خطبه ۲۳۸ – درباره حکمین
[صفحه ۵۵۷]از خطبه های آن حضرت (ع) است: جفاه: جمع جافی: درشتخو و سنگدل طغام: فرومایگان و افراد پست اقزام: جمع قزم: آدم پست، این کلمه بطور یکسان بر مفرد […] -
0
شرح نهج البلاغه محمد جواد مغنیه – حکمت ۶۷
[صفحه ۲۵۵]مفرط: مقصر مهمل، و مفرط، مسرف متجاوز للحدود فی جمیع اموره لا یعرف معنی القصد، و لا یهتدی الی رشد، و مثل الجهل او اسوا علم بلا دین و […] -
0
امام علی (ع) – نهج البلاغه – حکمت ۱۸۶ – ترجمه اردبیلی
و فرمود وقتی که آوردند نزد او جنایت کننده و با او غوغای عام بود پس فرمود هیچ گشادگی و خوشحالی مباد رویها را که دیدهنشوند نه بجز نزد هر […]